16-11-2004

Ja, ja ik schaam me, verschrikkelijk. Maar............. er is hier ook zoveel te doen en zoveel leuke dingen. Er is zoveel gebeurd dat ik niet goed weet waar nu te beginnen. Jaco heeft het verhaal al verteld van de vakantie in Amerika. Dat was daar natuurlijk erg leuk. Maar eigenlijk wel te kort. We hadden disney gekozen omdat we dat de kinderen hadden beloofd voor ons 12,5 jr huwelijk.

(En zelfs nu na de vakantie zijn we nog bij elkaar?!!!!) Maar als we nog een keer gaan(waarschijnlijk niet, maar je weet maar nooit) dan gaan we steden en bossen enz. bezoeken en geen parken. Maar zoals Jaco al vertelde , het was echt heel leuk . De parken zijn tot in de details gemaakt, de toiletten (restrooms) zijn in de stijl van het park. En alle mensen die bij de attracties werken horen erbij. Bijv. Bij Epcot waren het proffesors en geleerden. “Serieuze”ogende mensen. En bij de landen ook echt mensen uit bijv. Noorwegen, China, en Italië. Die zijn hier voor een bepaalde tijd en wonen op een campus. Helaas was Nederland niet vertegenwoordigd hier anders een erg leuke stage plaats o.d.

Ik heb ook in allerlei achtbanen en enge dingen gezeten, auggghhhhhh, als ik er aan denk word ik alweer helemaal zenuw achtig. Maar het leukst was toch wel dat ik vaak mee ging voor Guusje en uiteindelijk Guusje beneden stond te wachten en ik er in zat en me schor schreeuwde dat ik dit nooit meer wou. En Boy wordt nergens warm of koud van. Alleen de Aero Smith, daar kneep 'tie hem wel. We hebben wat af gegild.

En bij Sea world zat hij samen met Jaco voor in de Kraken, een super achtbaan, voorin. En hij vond die ook echt gaaf. Nou dan denk je dat je alles hebt gehad, mooi niet dus want in typhoon waterpark heb je een waterglijbaan die het eerste stuk recht naar beneden gaat , nou dat ziet er heel erg eng uit. Maar onze Boy is er wel 4 keer afgeweest. Er stond een Amerikaanse naaast me en die riep: Ooh my god he did it again.......

Wat ik ook heel erg leuk vond waren de Shopping Mals, heerlijk na een jaar alleen curacao te hebben gezien. Alleen moet je zulke winkels alleen of samen met een vriendin bezoeken.Dat zullen vele beamen.

Voorlopig gaan we even niet meer weg want zoiets kost capitalen maar dan heb je ook wat.

Ondertussen

22-08-2004

Het gewone leven is weer begonnen , vakantie voorbij, alle zieken weer beter dus we kunnen er weer een jaar tegenaan. Ik zag wel tegen de vakantie op omdat we 6 weken op het eiland bleven maar al met al is het zo meegevallen en ik denk dat het komt omdat het altijd mooi weer is dus daar ben je niet afhankelijk van. En het leven is hier natuurlijk iets eenvoudiger omdat je minder verplichtingen heb. Jaco is al weer een tijd aan het werk en Boy en Guusje zijn ondertussen een week naar school geweest.

06-06-2004

Oooooh, bijna 4 maanden later. Maar weet je hoe dat komt? Times fly when you having fun, echt waar. We zijn hier nu bijna een jaar en dat betekent dat een derde deel er al weer op zit. Hier onder zie ik dat ik ben blijven steken bij de carnaval, dus ik zal proberen om eerst dat verhaal af te maken voordat ik weer over iets anders verder ga. Ik ben soms ook zo'n chaoot.

Carnaval is dus een groot feest hier op het eiland, tenminste de optochten dan. Er zijn verschillende optochten en wij waren dus naar de grootste geweest. Volgens mij kiest elke vereniging een eigen thema en aan de hand daarvan maken ze prachtige kostuums en soms ook een wagen. Voordat de optochten plaatsvinden heb je al weken van te voren de zgn. Jump-ups, dit zijn feesten om in de stemming te komen. Ook wordt er elk jaar een tumba koning gekozen en een miss carnaval.

Boy genoot vooral van de enorme boxen op de wagens. Soms wel 14 stuks en ze stonden loei hard , je voelde ze dreunen. Oordopjes waren geen overbodig luxe. Er was ook nog een Limburgse vereniging met een wagen ze doen elk jaar mee ; de Kabrieten(de geiten) maar eigenlijk schaamde we ons wel een beetje. Deze viel namelijk helemaal in het niets bij de swingende Atilliaanse verenigingen en er was dan ook een kabriet overgelopen naar een andere wagen. Ik denk dat ze eigenlijk volgend jaar met een prachtige praal moeten komen want daar zijn die Hollanders goed in. En dan ook de muziek keuze iets aanpassen dan komt het wel goed.

Volgend jaar gaan we in iedergeval weer kijken. Echt de moeite waard.(zie de foto's)

Nou dat was dus in Februari. Jaco is natuurlijk jarig geweest maar daar doen we niet zoveel aan, want als je 45 wordt dan vier je dat niet meer volgens hem dan herdenk je je geboorte dag alleen.

En toen kwam Marjan en Ina 15 maart , Jippie........want het is altijd zo leuk als iemand uit Nederland komt en als je ze gaat ophalen van Hato airport. En dan vooral Marian natuurlijk. Het was echt hartstikke leuke, alleen moet ze nu nog een keer komen want ze is twee weken ziek geweest, ach gossie, wat baalde ze ervan. Maar ze zat flink onder de pillen dus hebben we gelukkig nog heel wat dingen kunnen ondernemen. Boy, Guusje en ik zijn samen met Marian en Ina naar Klein Curacao geweest. Jaco niet want die kan niet tegen varen, en had er niet zoveel zin in. Ik snap nu waarom. Klein Curacao ligt een paar kilometer in oosterlijke richting van Curacao en daar kun je alleen met een boot komen. Wij hadden gekozen om met de Mermaid te varen want we hadden van verschillende mensen gehoord dat het door hun erg goed verzorgt werd. En inderdaad alles was perfect verzorgt, we werden alleen niet met de mermaid gebracht maar met twee kleine motor boten. En daar gaan Guusje en ik dus nooit meer mee naar Klein Curacao. Wat zijn wij ziek geweest onderweg , en Ina ook een beetje. En omdat wij aan het overgeven waren volgde er meerdere OOOOOOhhhhh, wat een ellende.

Trouwens s'morgens begon het al verkeerd want ik dacht dat we om 6 uur vertrokken en dat was pas een uur later. We waren die ochtend al om half 5 opgestaan, en ik kon van de zenuwen geen hap door mijn keel krijgen. Dus het begon niet zo goed die ochtend maar na een zee reis van bijna twee uur kwam het eiland in zicht. Er werd mij verzekerd door de kapitein dat de terug reis geen probleem zou worden omdat we dan met de golven mee voeren , nou ik had mijn twijfels. Onze andere zeepiraten, Boy en Marian hadden tijdens de reis nergens last van en genoten van de vliegende vissen en een portugees oorlogschip(de gevaarlijkste kwal).Maar eenmaal op vaste land ging het snel beter. Het ontbijt hebben Guusje en ik nog overgeslagen maar de barbeque s'middags ging er wel in. We hebben de schilpadden zien zwemmen en dat was een hele ervaring , we zwommen er tussen terwijl ze over de bodem op zoek waren naar voedsel. Ze zagen er prachtig uit. Verder zagen we nog een inktvis zwemmen.

Op Klein Curacao staan ook enkele vissers hutjes waar ze soms in overnachten maar verder is er alleen een prachtig lang zandstrand en veel karan. Aan de oost kant ligt nog een schip dat ooit op de rotsen is geslagen. En dan nog een vuurtoren. Hij staat op de lijst van monumenten maar hij is verre vergaande staat. Jammer want het is een mooi gebouw. Het is er erg warm want er groeien geen bomen maar nu is de Schroederschool er pas op kamp geweest met groep 8 en die hebben het eiland opgeruimd en er cactussen geplant. Hopelijk word het wat.

Toen was het weer tijd om te vertrekken en daar zagen we (Guusje, ik en Ina een beetje) heel erg tegen op maar zoals de kapitein al zei hebben we er geen last van gehad. Maar wij gaan in ieder geval nooit meer. Maar toch moet je het wel gezien hebben als je op curacao kom en dan eerst pilletjes innemen en de mermaid is aan te raden want het is echt goed verzorgt vwb. het eten en op het eiland hebben ze een grote hut met schaduw, wc, en strand bedjes. Perfect.

Even denken wat er nog meer is gebeurd................(even de kalender pakken want daar word alles op genoteerd).....O ik heb nog een medaille gewonnen met een hardloop wedstrijd, de Kliprun,5 km. In 25 min. Ik had de derde prijs, niet slecht hé? Voor een eerste keer. Daarna is het met lopen niet veel beter geworden maar daar kom ik later nog op terug.

We hebben begin April ook gezinsuitbreiding, twee vrouwtjes schildpadden. Die van Boy heet Big mama en die van Guusje Kleintje.

Leuke beestjes maar we moeten ze wel overal zoeken want ze verstoppen zich overal en in het begin toen we nog even een nood hok hadden ontsnapte kleintje steeds. Maar nu lukt dat ze niet meer, behalve een paar weken terug dacht ik dat het Kleintje of Big mama toch gelukt was want er liep er ineens een op de porch maar na nader onderzoek kwam ik na een paar uur achter dat het een vreemde was. Het was die van Maud het buurmeisje, ze was hem al drie weken kwijt. Dus die was ook weer gelukkig. Boy en Guusje vonden het wel jammer want die zouden er nog wel veel meer willen. Maar ik niet want wie zorgt er het meest voor?..........................

Terwijl ik hier aan het tikken ben is Boy samen met zijn beste vriend Nick aan het game boyen in de woonkamer, nou die twee gieren van het lachen de hele tijd. Ongelooflijk. Boy gaat Nick nog missen want hij gaat eind Juli voorgoed terug naar Nederland.

Maar vanavond logeerd hij bij Boy en Boy soms bij hem. Zolang het nog kan.

Guusje is op dit moment(zaterdagavond 20.35) onderweg naar huis want die mocht met een vriendinnetje mee naar het strand en daar bleven ze ook barebequen. Het is hier voor hun echt een groot feest.

Toen Marian hier was ben ik in de tweede week van hun vakantie eigenlijk ook ziek geworden, ik was erg moe en had nergens zin in.Alles koste zoveel moeite en ik kreeg ook allerlei kwalen . Kon niet meer hardlopen. En ben toen het maar bleef duren een paar weken na hun vertrek naar de marine arts gegaan. Alles werd onderzocht en mijn bloeddruk was prima, het bloed onderzoek was goed, mijn hart klopte hartstikke goed en met mijn urine was ook niks loos. Alleen mijn longen klonken niet goed, harstikke benauwd moest ik het volgens hem hebben. Maar omdat ik altijd last heb gehad van astmatische bronchitis merkte ik eigenlijk niet dat ik het benauwd had. Dus al die tijd heeft mijn lichaam heel hard moeten werken om de belangrijkste organen zoals mijn hart, longen en hersenen genoeg zuurstof te geven en dat gaat tenkoste van andere lichaamdelen. En nu heb ik eerst een puffer gehad om de accute benauwdheid weg te nemen en nu puf ik 4 keer per dag voor onderhoud en dat gaat heel goed. Ik sport volop en boek vooruitgang en ben daarna niet kapot maar normaal moe en herstel heel goed . Niks is te veel. Maar ik denk dat ik er veel langer last van heb gehad en zeker bij warm weer. Want tijdens de Haagse Beemdenloop en de Vlissingse boulevardloop had ik het ook zo zwaar en dat terwijl ik goed had getraind. Maar ik denk nu dat ik er toen al last van had omdat het toen ook zo warm en benauwd was. Dus ik hoop dat ik nu eindelijk eens verder kan inplaats van steeds opnieuw beginnen. Nou deze week ging het in ieder geval prima want maandag heb ik s'morgens trimzwemtraininig gehad en 'savonds de zwemvierdaagse. Dinsdag 17 km. Op de mountainbike, dat was zwaar maar echt geweldig bij porto marie, 'savonds de zwemvierdaagse. Woensdag 7,5 hardgelopen en 'savonds zwemvierdaagse. Donderdag weer trimzwemtraining en 'savonds weer de zwemvierdaagse en vrijdag en zaterdag rustdag en morgen weer 7,5 km. hardlopen. En ik voel me goed. Dus er is hoop.

Met mij gaat het wel goed maar met Jaco dus niet. Hij heeft al een tijd last van een zgn. golf elleboog. Hij mag dus eigenlijk niks doen met zijn rechterarm. Gelukkig is hij linkshandig. Maar ondanks de pillen (waarvan hij verschikkelijk duf werd)en de rust is de pijn er nog steeds. Sinds deze week is gaat 'tie naar de fysio en die doet dat in combinatie met accupunctuur. Hij heeft nu twee behandelingen gehad waarbij hij er een keer onderuit ging. Dus we hebben zo onze twijfels maar de tijd zal het leren........... Het is wel jammer dat hij er nu zo'n last van heeft want in de zee vinden de kinderen het altijd zo leuk om met hem te stoeien en thuis trouwens ook maar nu mag en kan hij het niet. Hopelijk kan het binnekort weer.Zeker omdat we geen afwasmachine hebben en ik nu alles alleen moet doen, aaaahhhhh wat zielig hè??!!!! Gelukkig helpt Boy me nog als hij tenminste dubbel zakgeld krijgt. Nou vooruit dan maar.Nou wat is er nog meer gebeurd?.......

We krijgen nog steeds bezoek, pas zijn er nog mensen uit Breda geweest die of hier misschien ook komen wonen en werken. De buren uit Breda zien we hier regelmatig .Helaas is Marlies door omstandigheden eerder naar Nederland vertrokken. Maar Ray de buurman uit Breda was hier vorige week nog om even dag te zeggen. Die is hier heel vaak voor zaken. En Sander die komt hier straks op het eiland voor een maand. En dan over een maand komen de vroegere buren van Jaco zijn ouders weer. Dus we worden nog niet met rust gelaten hier. En dan komen mijn ouders al weer bijna. De tijd gaat ook hier dus ontzettend snel. Wat ik nu wel heb geleerd hier om meer met de dag te leven en niet altijd maar druk, druk en plannen. Je kan hier ook nooit van te voren plannen wat je wilt eten want je weet toch niet wat er in de supermarkt ligt. Nu is er bijvoorbeeld al weken geen ontbijt koek. Terwijl ik toch een aardige voorraad had aangelegd. In Nederland ga je dan weer snel naar en andere winkel maar dat doe ik hier niet dus doe je gewoon zonder. Het leven wordt hier wat eenvoudiger. Je maakt je minder druk om dingen.

En nu is het bed tijd doei...............

23-02-2004

Hè,hè, eindelijk kan ik wat tikken,want Jaco wil me niet meer alles voor de zoveelste keer uitleggen. Ja ik snap nog steeds niet zoveel van dit ding(lees; computer) ,ik heb ook geen zin om me daar in te verdiepen want je moet dan zoveel onthouden en mijn hardeschijf heeft niet zoveel ruimte meer over. Dus elke keer als ik wat moet tikken ,buiten een E-mail want dat lukt nog wel,moet Jaco dus in de buurt zijn anders kom ik nog geen eens in het programma. Maar daarnet werd hij toch wel even pissig want dat ik dat nu nog steeds niet kon?????? Wat??? Nou een stukje tikken zodat ik het op de site kan zetten. Weet ik veel waar ik dan moet zoeken. En trouwens , elke keer als ik denk dat ik het weet ziet alles er weer anders uit. Heeft hij er weer een nieuw programmaatje bij gezet of nog gebruikers vriendelijker gemaakt!!!????En dan weet ik het niet meer waar ik moet klikken en zoeken en openen.

Maar toch is het me dan gelukt! ( met een heel klein beetje hulp)

Het is nu maandagavond en de kinderen zijn tot er met woensdag vrij want er word hier caraval gevierd op het eiland. Gisteren zijn we naar de main parade wezen kijken en deze was, zo hoorde ik van onze buren ,de mooiste die er tot nu toe geweest was.

In Holland zijn de praalwagens altijd erg mooi maar hier zijn de kostuums veel mooier. Heel kleurrijk .

26-01-2004

OOOOOO, ik schaam me rot ,3 maanden niks geschreven en zoveel meegemaakt. Maar vandaag ga ik een poging wagen om jullie weer up to date te krijgen. Momenteel zijn mijn vader en moeder hier voor 4 weken, hartstikke gezellig. En daarvoor zijn Jaco zijn ouders 4,5 weken geweest en dat was ook gezellig. Zal straks wel weer wennen zijn als iedereen weg is , maar gelukkig komt Marian uit Breda samen met Ina. Jippie!! En als die geweest zijn zal het weer even duren voordat er iemand komt. Dan kan ik me weer volledig op het naaien van kinderkleding storten. Want ik ben eindelijk , dankzij de kapper, weer begonnen met het naaien van kinderkleding. Het hangt op dit moment bij hem in de zaak . Alleen voor mijn gevoel is het nog niet helemaal af want er hangen nog geen waslabels en merkjes in. Deze week kreeg ik gelukkig de waslabels en op de merklabels is het nog even wachten. Mijn merknaam is trouwens GUUS . Het is nu alleen nog maar meisjes kleding en tassen maar in de toekomst misschien ook jongens kleding. Het is allemaal nog een beetje aftasten ,maar wel leuk,en heel spannend. Het is wel heel druk maar ik heb een groot voordeel hier en dat is; ik hoef hier geen wintercollectie te maken alleen zomerspul ,rokjes ,,jurkjes .en hempjes. En als het goed gaat komt daar steeds wat bij. We zien wel waar het schip strand.

En nog groot nieuws ; ik heb namelijk mijn zwemvaardigheid 1 gehaald afgelopen week. Ik was het niet van plan maar heb het geprobeerd en het lukte nog ook. Goed hè? Alleen mag je een onderdeel niet halen en dat was bij mij borstcrawle ,want je moest in 20 seconden aan de andere kant van het zwembad zijn en ik was een paar seconde te laat. Die borstcrawle blijft moeilijk voor mij ,maar de aanhouder wint.Toch? Of niet?

Deze week ben ik ook begonnen met het versturen van kaartjes, met de kerst en oud en nieuw is dit niet gelukt want ik had het echt druk dus nu worden het gewoon, een zomaar kaartje. Maar alvast voor iedereen die een mailtje of een kaartje heeft gestuurd; bedankt en binnekort komt er een aan.

Ik ben ook weer begonnen met hardlopen na een blessure, nou en het was maar goed dat ik door mijn enkel gegaan ben want anders had ik alle kleding ook niet afgekregen. En nu kon ik echt niet hardlopen en kon er in berusten. Anders had ik helemaal tijd te kort gehad. Maar het is hier op dit moment iets koeler en dan loop je ook gelijk wat pretttiger, dus er is weer hoop dat ik hier een loop kan mee doen. Volgend jaar misschien. Och en vorige week baalde ik zo, elke maandag ga ik om half 8 hardlopen alleen die maandag niet ,pas de volgende dag. En juist op dat tijdstip en op de plek waar ik altijd loop waren er die ochtend wel honderd dolfijnen in de zee gezien. Dat hoorde ik van anderen die daar wel waren. Shit, wat baalde ik. Dat is één van de wensen die ik heb om de dolfijnen in het wild te zien zwemmen . Helaas, dit keer was het geluk niet aan mijn zijde misschien de volgende keer. Het is misschien net zoals in Breda waar ik altijd hardliep, als ik daar op zoek was naar de herten in het bos tijdens het hardlopen dan zag ik ze nooit. Maar als ik dan hardliep en niet zocht zag ik ze vaak ineens onverwachts. Wie weet...........

Het gaat hier verder prima ,we hebben het allemaal reuze naar ons zin en hopen dat we over 2,5 jaar weer terug willen naar Nederland anders zitten we toch wel met een probleempje. Maar we blijven hier niet hoor, we komen terug.

Boy en Guusje hebben het hier erg naar hun zin . Voor Boy is het elke dag een groot avontuur. Hij leert hier heel veel over de natuur en dan vooral de zee. Hij zit op karate en honkbal en gaat misschien binnenkort op snorkel les. Het lijkt veel maar omdat Guusje en Boy samen op karate zitten en het turnen van Guusje gelijk is met het honkballen van Boy kan het . Trouwens snorkelen is heel ontspannen. Eerst krijgen ze theorie en daarna gaan ze snorkelen, in de zee. En hier gaan ze dan ook samen op.

Op school gaat het ook prima. Boy komt goed mee en hij vind het hier leuk op school. Alleen het huiswerk vind hij wat minder. Wie niet? Met Guusje gaat het ook goed op school. Eigenlijk wel heel goed want ze zit in een plus groep. Dit is een groep die extra werkjes krijgen omdat ze verder zijn. En ze is een harde werker ,ze wil als eerste klaar zijn en dan doet ze het vaak ook nog goed. Nou zolang ze er lol in heeft vinden wij het best. Ze heeft haar c- dilpoma dus gehaald bij het zwemmen toen opa en oma Doeska er waren en nu zit ze dus op karate en turnen. En ze is erg fanatiek en vind het heel leuk. Dus dat zit wel goed met die twee. Gelukkig.

Ik ga even kijken hoe warm het hier is............25,3 graden, nou dat is niet verkeerd om 21.20 uur. Zo ik ga slapen want morgen weer vroeg op.AYO

HOME

26-10-2003

Het heeft weer even geduurd maar hier ben ik dan. De tijd vliegt hier echt en de agenda word steeds voller. Ik dacht het hier lekker poko- poko te krijgen nou vergeet dat maar. Morgen(maandag ) Om 5.30 uur opstaan, jaco om 6.30 de deur uit .

De kinderen om 7.00 naar school brengen 7.30 weer thuis en het huis aan kant maken. Wasje ophangen en om 8.30 naar de basis rijden want om 9.00 uur heb ik trimzwemmen tot 10.00 uur en als je denk dat het ontspannen spartellen is vergeet dat maar want het is 6 baantjes inzwemmen en dan gewoon 50 minuten doorzwemmen. En dan ben je echt kapot maar omdat ik ook hardloop herstel ik vrij snel. Ik heb de borstcrowl al een beetje geleerd ik zwem nu al wat rustiger en heb mijn ademhaling wat beter onder controle. Na 1 les had ik al heel wat geleerd. En ze de training is heel afwisselend heel leuk. Dan moet ik morgen om 10.15 bij de dokter zijn ivm controle want ik had voorhoofdsholtontsteking en had daar een antibioticakuur voor gehad. Het gaat nu iets beter maar het benauwde blijft dus ik ben benieuwd wat de dokter allemaal nog hoort. Als ik bij de dokter klaar ben om ongeveer 10.45 hoop ik dan snel de stad in want ik moet bij de DA- drogist nog een formulier inleveren voor mijn freebees pasje (hetzelfde als air-mailes) nog wat boodschappen doen en dan naar huis want om 12.30 komen Boy en Guusje uit school. Dan eten we altijd nog een boterhammetje en ga ik daarna afwassen en zij gaan spelen of iets voor zichzelf doen. Boy gaat dan van 15.30- 17.30 naar honkbal en in de tussentijd kook ik en als hij thuiskomt eten we om 18.00 warm.Om 19.00 zijn we ongeveer klaar en dan moeten we nog afwassen want we hebben nog geen vaatwasser. En dan zijn we meestal tussen 19.30 en 20.00 klaar en dan gaan Guusje en Boy naar bed. Die liggen dan tussen 20.30 en 21.00 op bed dan gaan wij thee drinken alles klaar zetten voor de volgende dag, dan nog even mailen en dan om 22.00 snurken we. Dus die lange zwoele salsa avonden zoals ik me die hier had voorgesteld heb ik nog niet mee gemaakt. Nee, echt niet als je hier sávonds buiten zit komen de muskieto's en die vinden vooral onze benen onder de tafel zo heerlijk. We hadden wel met Ray , Ida en Marlies nog lang (tot een uur of 8) buiten gezeten maar als we met zijn tween zijn gaan we meestal naar de slaapkamer waar de airco is want dat is heerlijk koel.

Guusje was gister dus jarig hieperdepiep hoera ze is 7 geworden en we hadden een heleboel kadootjes uit nederland met de post voor haar gekregen, ook kaartjes. De kaartjes hadden we in de mailbox gedaan en de kadootjes op bed gegeven. Op de website kun je daar foto's van bekijken.En een bedankbriefje van Guusje lezen. Omdat ik geen zin had om visite te ontvangen zijn we de hele dag op pad geweest met Guusje . Ze wou naar het Sea aqarium, daar zijn we bijna de hele dag geweest en 'savonds uit eten geweest bij Rancho, een grill restaurant. Jaco en ik hebben er heerlijk gegeten alleen Boy en Guusje wat minder helaas. Marian? Je raadt nooit wat ik heb gegeten? Nou......... Knoflook garnalen. Heerlijk. Als jij komt gaan we die daar eten. En ze hebben er ook vegetarisch , dus............. pa en ma ook jullie gaan daar mee naar toe . En voor pa en ma Sichterman T-bone . Als je daar binnenkomt krijg je bijna van al het personeel een hand en ze vragen allemaal hoe het met je gaat, en ze zijn zo vrolijk en beleefd dat het soms erg lachwekkend was. Guusje kreeg zelfs een nieuw stuk vlees omdat ze de saus niet lekker vond. Maar uiteindelijk bleek dat ze het vlees niet lekker vond en heeft Jaco de spareribs op moeten eten. Heel, heel vervelend vond hij dat.

Zoals jullie weten is de computer weer gemaakt, gelukkig want nu is Jaco bijna de gelukkigste man van Curacao. Bijna zeg ik want hij doet het nog niet precies zoals hij wilt maar jah dat zal nooit zo zijn met computers. Denk ik.

Ik heb het hier erg naar mijn zin ik dacht dat ik de jaargetijden wel zou missen maar dat valt tot nu toe wel mee. Even had ik de

kriebels toen ik bij de kapper kwam deze week want hij had zijn moeder aan de lijn gehad en het had gesneeuwd in Nederland. Oei dacht ik SNEEUW........... als ik elk jaar maar ergens heel erg naar verlang dan is dat wel sneeuw. En ik weet gewoon dat julie in Nederland dit jaar een hele mooie witte koude kerst krijgen . Echt waar want als wij in Breda waren sneeuwde het altijd in Zeeland en als we in Zeeland waren sneeuwde het in Breda. Dus nu weten jullie waar je op kunnen rekenen, juist een koude witte kerst. Willen jullie daar wat foto's van maken? Kan ik die bekijken als het me te veel word.

Maar toch mis ik de kou niet . Ik dacht dat elke dag mooi weer me zou gaan vervelen maar gelukkig niet, het is heerlijk om naar het strand te kunnen wanneer je wilt en je hoeft niet achter winterkleren aan en je hoeft niet aan een jas te denken als je weggaat. Thuis looop je de hele dag op blote voeten. Dus eigenlijk is het hier nog niet zo slecht. Dus we blijven nog even. De volgende keer zal ik wat schrijven over het eiland zelf. Doei.

HOME

15-10-2003

Zo daar zijn we weer, ik heb nu maar eerst ondertafel tegen de muggen gespoten want ik ben alweer flink gestoken door die beesten. En als het regenseizoen hier is komen er nog meer, nou dat beloofd wat. Het was vandaag weer een hele warme dag. Mensen die hier al langere tijd zitten en mensen van het eiland zeggen dat het vorig jaar niet zo warm geweest is. Ik heb er niet heel veel last van alleen dat het zweet de hele dag met straaltjes van me afloop. Dus de hele dag drinken, drinken en drinken. De kinderen liggen op bed, Jaco moet vanacht wachtlopen en we zijn net terug van zwemles. Guusje heeft haar best gedaan, maar ze zei nu dat ze zwemmen in Nederland leuker vond. Maar ik denk dat ze het daar gemakkelijker vond, dus leuker. Toch ze gaat elke keer met plezier er naar toe . In December is het afzwemmen maar ik denk dat Guusje nog niet mag afzwemmen. Misschien de volgende keer.

We zijn druk bezig met de voorbereidingen voor het verjaardagsfeestje, ze viert het samen met Liza. Liza woont ook hier in de straat en is 27 oktober jarig. Dus nou leek het ze een leuk idee om het samen te vieren en alle meisjes uit de klas uit te nodigen. Bij ons gaan ze knutselen en bij Liza waterspelletjes want ze hebben een zwembad en trampoline springen en dan hier weer spelletjes en smincken en pannekoeken eten. Dat wordt vast gezellig. Normaal heb ik altijd alles al weken van te voren geregeld maar hier wou dat niet lukken. Eerst heb ik eens rond gevraagd hoe ze hier verjaardagen vieren. Nou meestal nodigen ze de hele klas uit, in dit geval 15 kinderen en dan ga je ergens naar toe. Vaak van 15.00-17.00 uur. Omdat dan het heetste van de dag voorbij is. En de kinderen na twee uur het wel gezien hebben en moe zijn. Guusje heeft al twee feestjes gehad en allebei in het verkeerspark. Dan neem je je eigen fiets, step of skeelers mee en dan maar karren.

Onder de bomen staan dan een tafel met stoelen met allerlei lekkers op die tafel waar je gewoon van alles af mag pakken. En altijd staat er een hele grote isoleerbak waar je ijskoude limonade uit kan pakken. Maar ik en de moeder van Liza vonden het toch leuker om het thuis te vieren.

25 oktober valt op een zaterdag en dan vieren we het niet voor de buren en kennissen maar word het echt een dag voor Guusje zij mag zeggen wat we gaan doen en waar we gaan eten of wat ze wil eten, enz. Maar `smorgens eerst de kadootjes uit nederland uitpakken die we in de kast verstopt hebben.

Morgen ga ik voor het eerst trimzwemmen, ben benieuwd. Ik wil graag mijn borstcrawl goed leren want het slaat nergens op zegt jaco als ik hem doe. Overal plons en spetter ik en kom geen meter vooruit. Nou valt best wel mee hoor maar ik wil hem dus goed leren zodat ik volgend jaar hier met een kleine triathlon mee kan doen. Jullie horen het wel van me als het zo ver is.

Ik ben ook zelfs al met naaien begonnen. Eerst nog wat dingen voor in huis zaols gordijnen korter maken en een zonnewering maar daarna ga ik gelijk aan de kinderkleding. Want voor kerst is er een kerstmarkt op de basis en dan mag je een kraampje huren en spullen verkopen. Dat zou natuurlijk leuk zijn om het daar eens te proberen. Gister heb ik dus mijn eerste stofjes hier gekocht, batik stofjes uit afrika, Niet duur wel mooi. Eigenlijk zocht ik iets van het eiland maar nog niet gevonden. Maar dit heeft ook wel de sfeer van het eiland.

Het is nu kwart voor tien en moet echt gaan slapen tot morgen.

HOME

05-10-2003

Het is alweer 10 dagen geleden en heb ondertussen al heel wat kilometertjes gereden in onze,of eigenlijk mijn, autootje. Jaco krijgt hem niet mee. Maar dat heeft dus weer als gevolg dat ik dus gister de hele dag , de hele familie heb moeten rond rijden. We gingen 'smorgens richting Westpunt en ik dacht dat Jaco wel zou rijden maar nee hoor ,hij zei ; het is jou wagen dus moet jij rijden. Maar ik had de hele week al gereden dus dat is wel goed gegaan , alleen Boy en Guusje vertrouwde het niet zo.

Deze week heb ik ook eindelijk eens lekker gewinkeld. Tenminste in hoeverre je dat hier kan. Astrid een kennisje hier die heeft me mee genomen naar o.a. De welkomshop en dat is een gekke winkel, ze verkopen er bijna alles. Het staat van beneden tot boven en van links naar rechts helemaal vol gestouwd. Je kan er terecht voor haarspullen, naaispullen,stoffen,inpakpapier, speelgoed glaswerk, chineese pannen, allerlei chineese spullen,snoep, schoenen, verf, allerlei kantjes en bandjes, poppen onderdelen enz., enz. Je weet niet wat je ziet als je daar binnenstapt.

Na het een en ander te hebben ingeslagen hebben we een pastetchie (ik weet niet precies hoe je het schrijf) gegeten .Dat is een deeg lapje met allerlei vullingen die is gebakken in de olie. Heel lekker, ik had er een met vis en groenten en Astrid een met tonijn. Daarna zijn we naar een winkel geweest waar ze heel veel wierook, kruiden, beelden, olieen, en andere spullen verkochten die te maken hadden met geloof en bijgeloof. En toen zag ik iets heel moois hangen; een ketting, verschikkelijk groot met mooie groene en gele kleuren. Er hingen er nog een paar in verschillende kleuren. Ik heb eerst gevraagd waar ze voor diende. Daar moet je hier erg mee uitkijken want het kan iets met duistere krachten zijn. Maar dat was hier niet het geval. Dus hij hangt nu in onze woonkamer te pronken. De ketting wordt hier door de Katholieken bij bepaalde ceremonie voorop bij optochten gedragen en de kleur geeft de betekenis aan. Geel en groen hoort bij Moeder Maria met het kindeke Jezus, als ik het goed heb begrepen. En zo heb je nog 6 kleurstellingen. Maar er hingen er nog maar een paar omdat de optochten net geweest waren en ze niet alleen van het eiland de kettingen hier halen maar ook het vaste land en de andere eilanden. Daarna was het alweer tijd om de kinderen op te halen. De dagen vliegen hier voorbij, ik dacht dat het hier wat rustiger zou zijn maar helaas. Misschien komt het wel als we hier wat langer zitten.

Zo probeer ik ook Nicole al een week te bellen maar steeds als ik er aan denk is het in Nederland net etenstijd of bedtijd, maar ik probeer het morgen gewoon weer. Morgen moet ik Jaco naar het vliegveld brengen want die gaat voor 4 dagen naar Sint- Maarten. Niet gek hè? Wil ik ook wel. Maar helaas. Dus wij (Boy, Guusje en ik) hebben maar besloten om morgen naar Hooks Hut te gaan snorkelen en zwemmen. Is ook niet verkeerd. Wij gaan het er ook maar 4 dagen van nemen. Boy gaat morgen avond logeren bij een vriendje hier in de wijk. Ik vind dat allemaal maar niets maar Boy vind logeren te gek. Hij kwam terug van griezelkamp en het eerste wat hij zei was : Ik baal er van dat ik naar huis moet. Nou, en ik me maar zorgen maken of hij het wel naar zijn zin had. Maar beter zo dan andersom. Voor Boy is het één groot feest hier.

Terwijl ik hier zit te tikken word ik weer flink getreiterd door een mug onder het bureau. Die muggen hier zijn zo verschikkelijk hier , s'morgens doe ik vaak expres een lange broek aan en dan zien ze nog kans om in je voeten te steken. En je krijg ze niet te pakken, ze vliegen hier net zoals de mensen hier rijden.

Afgelopen zaterdag zijn we naar 'Hofi Pastor' geweest daar hebben we oudste kapokboom(zie foto's) van het eiland bekeken en een wandeltocht gemaakt .Onderweg nog termietennesten in bomen gezien en een heel groot maribomba nest en prachtige cactussen het leken wel bomen. Daarna zijn we naar Parke Nashonal shete boka Curacao geweest. Dit zijn mondingen of baaien in de rotsen waar je onderandere schilpadden kunt zien zwemmen (jammer genoeg niet gezien) en bij boka pistol word het water meters omhoog gespoten door de zee. Boy vond dat prachtig. Toen we weer weg gingen had net iemand van het eiland een zweepslang bij de ingang van het park gevonden. Boy weer helemaal gelukkig toen hij hem mocht bekijken.

Daarna zijn we verder langs westpunt naar grote knip gereden en daar een heerlijke duik in het water genomen. Dat is zo lekker na zo'n warme dag. Jaco en Boy hebben nog gesnorkeld en zagen toen een octopus. Er waren daar heel veel kleine visjes en Guusje probeerde ze tijdens het snorkelen te pakken maar dat lukte niet. Ze zwemmen wel heel dicht bij je maar je kunt ze niet aanraken. Rond 18.00 uur reden we richting huis en toen kwamen we langs Landhuis “Daniel” en daar hebben we heerlijk gegeten. Drie keer raden wat ik daar heb gegeten, dat raden jullie nooit ,..............verse mosselen uit Zeeland en ze waren nog lekker ook.Mijn dag was goed. Doei.

HOME

25-09-2003

Morgen heb ik een auto!!!!!!!! Vandaag waren we al vroeg op pad en na een aantal auto's te hebben bekeken kwamen we deze suzuki samurai ofzo tegen . Het dak kan er af dat is ook leuk vind ik.

Het is een simpel terreinwagentje ,groen,en uit 1999 dus nog niet zo oud. Hij zag er prima uit.En er is nog maar ongeveer 30000 km meegereden. Helaas was de bank al dicht anders had ik er nu al in gereden. Maar ik heb er al in gereden. We gingen een proefritje maken, als je dat hier doet mag je dat niet alleen . Dus werd er een spanjool op de achterbank gezet met zonnebril en wij proefrijden.

Ging allemaal lekker totdat Jaco de auto aan de kant zette en ik achter het stuur moest. Dat is niks voor mij, rijden in een auto die nog niet van ons is. Maar het ging allemaal goed totdat ik ineens vol op de remmen moest voor een ineens opdoemende “file”. Oei, zeg ik. Ik kijk in mijn spiegeltje en zie dat de spanjool weer recht gaat zitten en zijn zonnebril goed zet. En Jaco zegt tegen hem: She is speedy Gonzalles. Die Spanjool lachen. De wagen beviel ons wel. Daarna nog ergens bij een particulier een wagen bekeken maar daar moest nog het een en ander aan gebeuren en hij was erg groot. Hij had wel airco maar hij rook wat vreemd van binnen en ik denk dat guusje, ons prinsesje daar wel problemen mee zou krijgen. Nee ik ben er blij dat we voor deze hebben gekozen. Jullie horen het wel als we binnenkort terrein hebben gereden. En er komt natuurlijk een fotootje van.

Boy komt morgen van kamp terug ik ben heel benieuwd of hij het heeft gehad. Ik probeer dit weekend het verhaal van guusje haar piratendag en Boy zijn griezelkamp er op te zetten.

Ayo.

p.s. Sandra heb jij wel e-mail ontvangen van mij?

16-09-2003

Kon ta bai ,(hoe gaat het er mee)?

Vandaag was het voor de verandering een warme, droge dag. 36 graden.En weinig wind.

Eindelijk weet ik hoe ik de honden stil krijg. In elke hand een steen en dan gewoon gooien. Maar zegt Boy dan ; niet raak maar voor zijn neus. Ik geloofde het eerst niet en vond het zielig voor die beesten. Maar ik neem voortaan stenen mee. Ook bij het hardlopen. Zondag ochtend ben ik weer wezen hardlopen bij de waterfabriek en langs de boulevard en ik heb de hele tijd twee stenen in mijn handen gehouden en dan voelt dat toch wat beter.

Het huis gaat er steeds beter uitzien, Boy zijn kamer is nu aan kant en morgen is de werkkamer aan de beurt.

Dit weekend zijn we naar de open dag op de marine basis geweest. Boy was er natuurlijk helemaal druk mee. Zodra 's morgens zijn ogen open gingen totdat ze 's avonds weer dicht gingen. Hij heeft met allerlei wapens geschoten, in een bootje mee gevaren, rijles in een truck gehad en met de simulator geschoten. En ja, hoor mama was natuurlijk de pineut ,ik moest overal in mee. Ik heb zelfs ook een rondje in een truck gereden en voor wie het niet wilt geloven er zijn foto's van .En als klap op de vuurpijl een geweldig vuurwerk. O, ja Guusje die heeft bijna de hele dag bij sergeant Jock gezeten want ze had last van de warmte. Ze heeft niets gedaan en niets gezien maar ze wil wel met een marinier trouwen zei ze. Guusje gaat pas leven als het donker word buiten en dus koeler, nou ik bedoel minder warm.

Het vuurwerk was echt heel mooi en een vriendje van Boy die vertelde dat het met oud en nieuw hier nog veel mooier was . Ze steken dan bijna twee weken lang vuurwerk af en heel veel. Boy ziet dat wel zitten.

Vandaag hebben we een choller aan het hek gehad, dat is een dakloze verslaafde die langs de huizen gaat om te bedelen. Gelukkig had ik vorige week op school iemand daar over praten anders had ik niet geweten wat ik had moeten doen. Boy riep dat er iemand aan het hek stond en dat ik snel moest komen, en aan de manier waarop hij dat zei wist ik dat het geen gewoon bezoek was,.

Die choller begon gelijk te huilen en te vertellen dat hij geen geld had en hij moest betalen voor zijn huis en hij kon geen eten kopen enz. Nou,zei ik, je kan eten krijgen en drinken maar geen geld. En hij maar huilen. Ik naar binnen om een banaan en hij riep nog of ik ook cola had. Ik die banaan gegeven en hem weg gestuurd en ik zei dat hij de volgende keer drinken kon krijgen. En mag ik ook douchen vroeg 'tie? Ik heel zelfverzekerd gezegd dat 'tie weg moest gaan en de volgende keer drinken kon krijgen. Ik was natuurlijk hartstikke bang. Maar hij ging toen weg naar de buren. Maar toch heb ik de hele middag het hek in de gaten gehouden. Met dat soort lui moet je gewoon uit kijken.

Guusje en Boy vonden het ook maar niks en vroegen waarom hij een lange stok bij zich had en een emmer? Die stok is voor de honden want ons hek stond open en hij deed het snel dicht. En de emmer voor de spullen die hij krijgt. Maar toch dat soort dingen heb je in Holland gelukkig niet. Je ziet dat hier toch veel. Ik heb het ook al bij een supermarkt gehad dat ze kwamen bedelen bij de auto.

Dat vrouwtje had ik ook een banaan gegeven en bij de stoplichten in de stad komt ook altijd een vrouw om geld bedelen. Maar die geef ik nooit wat.

Tot morgen

Morgen is ondertussen dinsdag ochtend 11.13 geworden. Zoals ik al zei de dagen vliegen hier voorbij. Er is alweer van alles gebeurd. Zaterdag gingen we naar Otra Banda naar Kura Hulanda want daar zit mijn kapper :DIVI-DIVA en geen DIVA-DIVA zoals ik dacht. Als ik naar de kapper ga mag je bij het hotel parkeren midden in het centrum en het is nog bewaakt ook ,Ideaal. Je moet alleen bij de bewaking even zeggen waar je naar toe moet . Dus Jaco reed en zei: DIVI-DIVA.

NEEEEEEE riep ik DIVA-DIVA. Nee hoor zegt Jaco, DIVI-DIVA. Neeeeeeeee zeg ik, echt niet , het is DIVA-DIVA .Zo ging dat een tijdje door dus ik pak het visite kaartje uit mijn portemonnee en lees hard op ; DIVI -DIVA ........................O..................Foutje.

Nou ik heb ook weleens gelijk hoor.

Guusje is dus gister op piraten kamp geweest met school . Met de bus gingen ze naar landhuis pannenkoek om daar de hele dag spelletjes te doen. Ik kon ook mee maar ik had er voor gekozen om pannenkoeken te bakken en wel 34 stuks . Dus zondag avond tot tien uur staan bakken en het was net windstil geworden dus bloedje heet boven die dingen. Bij 20 hebben we eerst zelf pannenkoeken gegeten en daarna heb ik de laatste 14 gebakken. Ik vroeg aan Guusje of ze lekker pannenkoeken had gegeten ,toen ze terug kwam van kamp. Nee zei ze, want ze had die van mij niet geproefd, wel van iemand anders maar die waren niet zo lekker. Ik vroeg hoeveel heb je er dan gegeten? Drie zei ze. Nou dan viel het wel mee dacht ik.

Het kamp was ook niet zo leuk zei Guusje. Maar volgens de juf en andere moeders heeft ze het heel leuk gehad en met alles goed meegedaan. Het was de vermoeidheid denk ik en de warmte want `s avonds heeft ze weer volop gespeeld en was ze niet naar d'r bed te krijgen.

Morgen is Boy aan de beurt hij gaat drie dagen op griezelkamp. Hij is er alweer helemaal druk mee. En heeft er heel veel zin in. Maar onze Boy is niet zo'n held dus ik heb meester Leon maar even ingelicht. Maar die zei dat het allemaal niet zo eng is en er in Boy zijn klas meer “helden”zijn. Dus we zien wel. Word vervolgd.

Gister zat er een blou-blou in de keuken ,leuk hoor . Maar toen hij mij zag ging 'tie weer naar buiten. Op de porch komen heel veel vogels want Boy en ik hebben twee bakjes met voer op gehangen. Dat hebben we gemaakt van een halve kokosnoot en daarboven een stukje recht koraal dat je hier overal langs de stranden vind. Dan doen we daar suiker en brood in en allerlei vogels komen dat eten ,Ik heb er al een foto van gemaakt dus als 'tie klaar is kunnen jullie die straks bekijken.

Er vliegen hier achter ons huis ook twee hele grote rode ara's . Die leven hier eigenlijk niet in het wild maar deze zijn waarschijnlijk ontsnapt en kunnen hier prima overleven.

Elke morgen vanaf een uur of 4 hoor je hier al hanen kraaien dat die beesten nog niet schor zijn ongelofelijk. Gelukkig worden wij daar niet wakker van want wij slapen met de ramen dicht en de split-unit aan (ook een soort airco)

Van de honden heb ik echt geen last meer , ik heb dus een keer moeten gooien en nu hoef ik alleen maar te dreigen en te zeggen: “denk erom hoor anders”........ en dan zijn ze al weg. Hè, Hè.

Dit weekend heb ik weer een half uurtje gelopen en het gaat prima. Het regende alleen toen ik met de auto richting boulevard reed en dan zijn de wegen hier gladder dan ijs ,dat komt door het rubber van de banden op de weg en olie enz. Dus ik heb heel voorzichtig moeten rijden. Maar het ging gelukkig goed.

Momenteel is het hier maand van het schoonmaken van het eiland en overal zijn ze de stranden en de bermen aan het opruimen want het is hier echt een zooitje iedereen gooit maar van alles overal en door de wind waait er ook van alles overal. Maar het ziet er al gelijk een stuk beter uit.

Gister weer allerlei post en een pakketje van Marian gekregen , heel leuk en lekker was dat. Elke dag kijken we uit naar de post en de mailtjes .

Nu ga ik stoppen want het is 12.00 uur en ik moet de kinderen zo gaan halen. Doei. Hou-doe, AYO, tot gauw.

HOME

09-09-2003

Hè,hè daar ben ik eindelijk weer, nu is het zo warm hier maar ik kan s'morgens en sávonds geen korte rok aan omdat ik dan steeds word gestoken door de muggen . Dus zit ik nu bij een temperatuur van boven de 30 graden met een lange broek aan. Maar de klamboe's boven de bedden werken goed ,op die ene mug na die toch nog stiekum naar binnen glipt worden we bijna niet meer gestoken.

Goed nieuws; ik heb afgelopen zondag voor het eerst hard gelopen. Niet hier in de buurt want dat durf ik echt niet met al die honden maar aan de kust is een stuk “boulevard” en daar lopen heel veel mensen. Dus zondag ben ik daar naar toe gereden s'morgens om half 8 en heb daar mijn eerste 20 minuutjes weer gelopen. Ging goed alleen aan het einde van de boulevard liep iedereen door en ik ben daar weer terug gegaan. Drie keer raden waarom, omdat daar namelijk weer honden zijn. En als ik ergens bang voor ben........

Elke ochtend, als ik de kinderen naar school breng ,staan er vijf honden aan het einde van onze straat aan de verkeerde kant van het hek. Als we naar school toe gaan laten ze ons meestal met rust maar als ik dan de kinderen dus heb weggebracht en weer naar beneden sjees op mijn fiets staan ze me al op te wachten. En dan gaan ze tekeer tegen me ,verschikkelijk, echt waar. Maar ik zal er toch een keer aan wennen??? of niet??

Het huis is al weer een beetje aan kant en morgen komt er zelfs een hulp . Ze komt al om 7 uur en ze blijft tot 12 uur. Ze heet Rose en spreekt geen woord Nederlands ,alleen Engels. En mijn Engels is not so good but well misschien spreek ik straks na 3 jaar vloeiend engels. How nows.

Weet je het warme weer kost me zoveel energie ,en het is hier nu 9 34 uur en ik ben hartstikke moe. Mijn ogen vallen gewoon dicht, tot morgen. AYO

Bon tardi, bon nochi(ik weet niet hoe je het schrijf maar je spreekt het wel zo uit) het is nu woensdag avond 20.40 uur. Iedereen ligt weer op bed en de tafel is gedekt voor morgen. Dus tijd om nog even wat te vertellen. Rose is vandaag geweest,ze komt uit Jamaica en woont hier 8 jaar.

Ze heeft een zoon van 26 en een dochter van 12 maar die wonen hier niet op het eiland. Roze woont hier helemaal alleen. S`Morgens werkt ze bij mensen als cleaningwomen en s`middags is ze thuis.

Met mijn handen en voeten engels hebben we gepraat en ze is aardig zo op het eerste gezicht en volgens de buurvruow hier is ze erg gelovig. Dat kan nooit geen kwaad. Maar ze heeft mij van een hoop gepoets verlost!

Het was vandaag weer erg warm en ik heb er best last van, ik ben niet vooruit te branden.

We hebben een 200 ltr. Vat in de bijkeuken staan en daarin vang ik al het water van de wasmachine op. Vanavond hebben we daar dus de hele tuin mee water gegeven en dat spaart uit hoor. Het water is hier namelijk heel duur. Je hebt nu alleen kans dat de bananen van de bananenboom uit onze tuin naar zeepsop smaken.

Het huis is dus al een beetje aan kant, alle verhuisdozen zijn uit gepakt en het viel mee dat alleen twee paar schoenen en wat dekens mee zijn verhuist die eigenlijk opgeslagen hadden moeten worden.

Bij andere mensen hoor ik hele andere verhalen.

We moeten nog wel veel ophangen maar iedere dag proberen we iets te doen. Maar de dagen vliegen ook hier om .Jaco is pas om half 4 thuis en dan moet hij meestal nog allerlei dingen regelen die verkeerd zijn gegegaan, hoe kan het ook anders? En voor je het weet is het dan al weer etenstijd.

De kinderen hebben het hier hartstikke naar hun zin. Boy heeft hier al heel wat vriendjes in de buurt wonen ,ook veel uit zijn klas. We kunnen niet rustig eten want steeds wordt er dan weer gebelt door vriendjes of Boy komt spelen. Dus dat verschilt niet veel van Holland. Boy ging net nog samen met twee vriendjes een hond uitlaten en hij moest daarna van mij gelijk naar binnen komen.

Maar om 8.15 uur nog geen Boy en uiteindelijk is Jaco hem gaan zoeken en zat meneer op een muurtje gezellig te buurten. Dus ik zei toen hij thuis kwam ;”Boy dit is gelijk de laatste keer geweest hè?” Waarop Boy zei; “Ja dat klopt want het was verschikkelijk al die honden die achter ons aankwamen.” Nou daar word je toch niet goed van.

Met Guusje gaat het op dit moment iets minder want ze heeft een oor ontsteking en dat doet erg veel pijn ,zegt ze. Gister bij de dokter geweest en nu heeft ze oordruppels. Ze mag even niet in het zwembad zwemmen maar gelukkig wel in de zee. Guusje zit op zwemles bij de marine, dus krijgt ze militair zwemles en dat gaat prima. Het niveau ligt hier veel hoger ,ze moeten hier voor C echt over een vlot heen kruipen in het water en er onderdoor. De borst crowle wordt ze heel goed geleerd door een sport leraar en Enit Brigitta, ik ken ze niet maar het schijnt dat ze ooit voor Nederland is uit gekomen bij de Olympische spelen. Dus dat beloofd wat voor onze Guus. Onze zeemeermin.

Op school gaat het lekker. Alleen was vandaag de stroom uit gevallen in een deel van Curacao en deden dus ook de airco's het niet en toen werd het wel heeeeeel warm in de klas zei Guusje

De stroom valt hier regelmatig uit . De eerste keer dat we dat meemaakte was dat toen we boodschappen deden in een grote supermarket . Jaco was er niet bij en ik was samen met Boy en Guusje met een busje vanaf Papagayo naar supermarkt Vreugde hil gebracht. We hadden ongeveer een uur om te winkelen. We begonnen net en toen viel de stroom uit, alles donker. Boy en Guusje vonden het allemaal wel spannend. Hebben we eerst de boodschappen gedaan die we konden zien

en toen na een tijdje het licht weer ging branden de rest. Maar dit gebeurd dus regelmatig.

De supermarkten zijn hier enorm, je hebt er alles en zoveel dat je soms niet weet wat je moet kopen. Maar sommige dingen zijn belachelijk duur. Cashewnoten zijn hier 17 ant. Gulden voor een gewoon zakje. Keukenrollen gaan per stuk en dan kosten ze net zoveel als bij ons 6 rollen.

Daarin tegen is het vlees heel goedkoop en goed. Ze hebben hier zelfs vegetarisch ,niet zo uit gebreid maar wel goed.

En het leuke is dat er jongens bij de kassa's zijn die je boodschappen inpakken en naar de auto brengen. Ideaal. Ze vragen niet om geld maar je geeft ze dan een fooitje.

En nu is het weer tijd voor mijn” schoonheidslaapje”tot morgen.

HOME

29-08-2003

27-08-2003

Hallo, o nee Ayo moet ik van Boy altijd zeggen.

Weet je ik heb nog helemaal niets over het uitpakken van de container geschreven. Maandag 4 augustus moesten we om 8.30 op Kaya Julianadorp zijn . Alleen Jaco moest nog uitchecken bij Papagayo dus ging ik alvast met onze auto en Jaco zou later komen met de auto van de sponsor ,die we geleent hadden. Ik was hartstikke zenuwachtig want ik had nog niet in Curacao gereden dan alleen van het verhuis bedrijf naar Papagayo achter Jaco aan. Ik was er helemaal misselijk van. Boy en Guusje merkte dat wel aan me. Maar behalve de bijna aanrijding met de vrachtwagen met oplegger die ineens van rechts mijn weg opkwam ging 'tie goed. We schrokken er zo van en Boy zei niets ,hij pruilde zijn onderlip en zei ''OEI''.

De verhuizers kwamen zoals afgesproken om 8.30. Toch sta je daar hier van te kijken omdat men altijd zeg dat ze hier nooit op tijd zijn. Dus wel. Een aardige buurvrouw van een eindje verder op kwam met koffie en thee ,ze vertelde dat de verhuizers ook veel cola dronken bij haar. Ik had geen fles in huis dus toen Jaco kwam hebben afgesproken dat hij er later om zou gaan.

Toen de container uiteindelijk kwam kwamen er ineens allemaal kinderen overal vandaan die bij de chauffeur in de cabine sprongen en meereden, Boy kon er ook nog net bij. Hij vond het prachtig. Guusje was er niet want die was al met Susan aan het spelen ,een meisje van twaalf die ze geweldig vindt. De container werd gelost en de kinderen mochten een rondje meerijden en toeteren met de vrachtwagen. De rest van de dag hebben we Boy en Guusje niet meer gezien want ze zaten in het zwembad bij Susan.

Toen kreeg ik van de verhuizers de inpak lijsten in mijn handen gedrukt waar of op stond welk nummer de doos heeft, wat er inzit en waar hij naar toe moet en dat waren er 312. Ik stond met een groot vraagteken te kijken en vroeg wat de bedoeling was? Ik moest dus bij de container gaan staan en elke doos aankruisen die langs kwam en zeggen waar hij naar toe moest. Ik geloofde het eerst niet maar ze waren heel serieus dus ik ben daar gaan staan en hun riepen dan de nummers. Maar dat viel nog niet mee want ze praten moeilijk nederlands, vooral bij één moest ik het wel een paar keer vragen oeonderdvijfentoewintig ,sefen en sestig, vijfentwintig?
NEE! oeonderdvijfentoewintig ,negenenzestig? NEE! Sefen en sestig!! ooo, zevenensestig. JA!

Zo heb ik dus alle 312 dozen gehad , op den duur zei ik zet maar ergens neer, maakt niet uit . Jaco ging ondertussen ook de cola nog halen bij de supermarkt. Ik dacht nog als het maar niet te lang gaat duren want ze zouden die dag ook de koelkast, gasfornuis en airco's komen brengen en aansluiten. Dus na een tijdje was Jaco weer terug met een man en ik dacht dat hij die spullen kwam brengen maar dat was helaas niet zo. Jaco had namelijk bij het weg rijden van de supermarkt een aanrijding gehad met een andere auto. Toen had ik het niet meer. Gelukkig had onze auto geen schade en die van die man wel. Wat een pech en geluk. En het kwam zo lekker gelegen, maar dan heel anders , dat was echt balen. Maar ik moest door want die verhuizers waren alles ondertussen aan het uitladen. Het was heel warm en voor de middag hadden ze de container leeg, ging sneller dan ik dacht. Tussen de middag ging volgens Antilliaanse traditie het werk en de mannen plat en deden een middag dutje.

Wij eigewijze Hollanders gewoon doorgegaan met uitpakken maar wel poko-poko.

Daarna hebben ze nog wat dingen in elkaar gezet en rond 3 uur waren ze wel klaar de rest was voor ons. Deze week hebben ze alle lege dozen opgehaald. O ja , toen waren de verhuizers wel weg maar de monteurs van de split-units waren nog volop bezig. Maar tegen zessen was iedereen verdwenen en kwamen Guusje en Boy weer te voorschijn ,helemaal knal rood want door de drukte was ik ze helemaal vergeten in te smeren. Maar ze zijn er gelukkig niet ziek van geweest.

Wat me wel opvalt hier is dat ze overal mensen voor in dienst hebben bij bedrijven. De koelkast, gasfornuis en slit-units werden s'morgens geleverd door twee man ,s'middags kwam er iemand eerst het fornuis aansluiten en daarna kwam er drie man de slit-units ophangen. Allemaal van hetzelfde bedrijf. Dus er is werkgelegenheid zat hier en zo niet dan verzinnen ze het wel.

Maar uiteindelijk zaten we sávonds lekker spagettie te eten in ons nieuw huis. De buurvrouw van iets verder had aan geboden om bij hun te komen eten. Maar ik was weer eens eigenwijs en wou niemand tot last zijn dus had de dag tevoren op Papagayo al spagettie gemaakt en dat hoefde alleen opgewarmd worden. Alleen ik was vergeten dat we misschien nog geen gas zouden hebben dus moest alles bij haar opgewarmd worden. En dat was eigenlijk nog lastiger, maar jah daar leer je weer van of niet?

De bedden waren gelukkig in elkaar gezet en dus konden we sávonds voor het eerst sinds 2 maanden weer lekker in ons eigen bed slapen.

HOME

16-08-2003

En dan nu het stukje over de vliegervaring.

Ik heb het vliegen ervaren.

Ha, Ha,grapje Nee even serieus, ik was best wel zenuwachtig want ik was voor mijn gevoel overgeleverd aan de piloten en de techniek en natuurlijk het vliegtuig zelf. Ik had niks meer te vertellen.

Het begon voordat we het vliegtuig inmochten al met een uur vertraging omdat het vliegtuig later binnenkwam en nog helemaal afgetankt, schoongemaakt,en nagekeken moest worden. Toen werd er omgeroepen dat oudere mensen en mensen met kinderen eerst mochten maar iedereen stond al voor de ingang dus was er bijna geen doorkomen aan. Maar uiteindelijk zaten we in het vliegtuig met een krant want die mag je uitzoeken`voor niks.

Boy bij het raam , Guusje daarnaast en ik weer daarnaast. dan kwam het voetpad en dan kwam Jaco.

Nadat iedereen zat en dat duurde even want er gaan heelwat mensen in, ging hij taxiën naar de start baan en dan moet hij vaart gaan maken en dan gaat tíe hard joh. Ik vond het niet eng wel gek. En dan vlieg je dus en Schiphol word steeds kleiner en kleiner dan kom je uiteindelijk boven de wolken. We hebben nog geprobeerd om Oostkapelle te ontdekken maar dat lukte niet echt. We vlogen langs België, Frankrijk en Engeland. Boy vond het prachtig en Guusje deed net alsof ze al jaren vloog. En dan is het 9 uur lang zitten, lezen, spelletjes doen, televisie kijken(op dat teveetje laten ze af en toe zien hoe hoog je zit ,hoe lang nog, hoe hard en waar je vliegt) en je krijgt een koptelefoontje zodat ook de slechthorende (waaronder ma) goed de film en de informatie die gegeven word kan volgen. Je kan ook gewoon lekker slapen en muziekje luisteren. Nadat we ongeveer 7 uur boven zee hadden gevlogen werd er omgeroepen dat we onze gordels vast moesten maken in verband met turbelentie. Dus ik dacht nu gaat het gebeuren maar het viel reuze mee, we zakte wel een stukje met het vliegtuig maar verder niets.

Boy en Guusje zijn hartstikke lief geweest,ze hebben 9 uur op hun stoel gezeten of geslapen en af en toe naar het toilet. Het toilet in het vliegtuig is erg krap en Guusje durfde niet alleen en met z'n tweeën is het nog krapper dus dat was even duwen en trekken. En dan als je doortrekt moet je je goed vast houden anders vlieg je onder het vliegtuig.

Het eten in het vliegtuig is prima en erg lekker, eigenlijk best wel veel,

want je verbrandt niks, je zit 9 uur lang.

En dan zie je ineens Curacao onder je, bruine stof grond, kleine cactussen, kleine autootjes en huisjes en je maakt een bocht naar links met het vliegtuig en dan land het vliegtuig op Hato-Aireport . En daar sta je dan, iedereen wil zo snel mogelijk het vliegtuig uit .Zodra de deur open gaat voel je de wind en de warmte en je gaat deze keer niet door een slurf maar gewoon het trappetje af. Je loopt dan met de menigte mee over het vliegveld ,heel warm want dat is van asfalt . Links boven zie ik achter gaaswerk een heleboel mensen, antilianen, zoeken naar bekende. We lopen naar binnen , 4 rijen met wachtende mensen, dan zien we mensen van de marine, die ons vertellen waar we heen moeten. Wachten word dat tot we aan de beurt zijn. Er staan nog meer mensen in onze rij die met het gezin voor 3 jaar gaan , je stelt je voor en maar wachten. In het vliegtuig hebben we formulieren in gevuld en die moet je samen met je paspoort afgeven . Van de grote Antiliaanse dame achter de balie moet ik nog iets invullen we krijgen stempels in de paspoorten en we mogen de bagage gaan opzoeken. Het duurt even want Jock moet eerst nog Dollars wisselen voor het bagage karretje. En dan wachten op de koffers maar die hebben we gelukkig vrij snel en ze zien er goed uit, er zit alleen zonnebrand creme van iemand anders op ,die is gaan lekken , gelukkig niet van ons.

Door de douane, die overigens niet meer controleerde, naar buiten en daar stond onze sponsoor met zijn gezin die ons naar Papagayo bracht.

HOME

08-08-2003

Hallo daar ben ik weer,

ik zit aan de tafel in de woonkamer te tikken. Vandaag hebben we weer aansluiting dus hebben we daarnet alle post opgehaald. Pa en Ma weer heel leuk jullie post!En dat is weer genieten. Het is zo leuk om te lezen hoe het met jullie gaat en wat jullie allemaal meemaken. Blijf ons op de hoogte houden hé!!!! Iedereen bedankt voor de post.

Misschien zijn maandag de eerste foto's klaar en zodra alles hier is aangesloten zetten we ze erop.

Het is nu 22.02 uur en ik voel me hier al thuis hoor. Dat dacht ik niet toen we van Hato-airport naar Papagayo reden, twee en een halve week geleden. Wat een zooitje dacht ik toen. Al die verschillende huizen, al die kleuren , al die krotjes, al die vreemde winkels kriskras door elkaar en naast elkaar, al die auto's, al die sjieke wijken, die warmte, die chaos op het vliegveld waar we net vandaan kwamen. Nee nu ik hier zo zit kan ik ondanks de warmte al genieten van ons huis en de mooie tuin . Ik popel om een tuincentra te gaan bezoeken en daar wat plantjes te halen.

Maar we moeten eerst nog een mail-box kopen want ook die is door de vorige bewoner meegenomen. Van morgen kreeg ik trouwens wel post. Ik wilde me net gaan douchen toen ik een hoop getoeter hoorde en Guusje naar me toe kwam sprinten met de mededeling dat er een witte jeep op de oprit stond en dat ik snel moest komen. Maar toen ik ging kijken was hij alweer verdwenen en zag ik hem bij de buren de oprit oprijden en toen drong het tot me door ; dat is misschien de postbode met de post waar we al een tijdje op zitten te wachten. Dus ik rennen en zwaaien en gelukkig zag hij me ,hij had alleen maar rekeningen,helaas is dat hetzelfde als in Holland en sindsdien voel ik me hier dus thuis.
Ik zou nog een stukje over de vliegervaring schrijven maar dat komt misschien morgen want Jaco o,nee ik bedoel, “Jock”(anders weten de mensen hier niet over wie ik het heb) en die wil een filmpje gaan kijken op de video. We hebben geen tevee aansluiting dus huren we gewoon op de basis een paar filmpjes, kan ook!!!! Dus ; Doei.

02-08-2003

Nou vandaag weer gesopt ,en nu word ik het soppen wel een beetje beu maar de vloer is echt vuil en voordat overmorgen de verhuizers komen wil ik de vloer schoon hebben. Ik weet wel dat hij dan weer vies is maar dan is het een kwestie van alleen moppen. Maar zo langzamerhand wordt het ons huis . Als ik uit het keukenraam kijk zie ik geen zwaaiende buurtjes (wat ik altijd leuk vind) maar prachtige bloeiende struiken. Er leeft al van alles in de tuin een ieniemienie duifje heeft een nestje in een cactus gemaakt en daar liggen twee eitjes in, op de porch heeft weer een ander vogeltje jongen. Gisteren een leguaan gezien en heel veel salamanders en blau-blau's en papegaaitjes. Guusje heeft net in haar slaapkamer hier op papagayo een salamandertje gevangen maar hij was nog zo klein dat we hem vrij hebben gelaten.

Vandaag E-mail van Marian ontvangen wat was ik daar blij mee net of ik ze hoorde praten. We hebben al van verschillende mensen E-mail ontvangen en ik probeer zodra we in ons huis zitten iedereen een mailtje terug te sturen .

O,ja nog even over die reuze kakkerlak ; we hadden hem nog een nachtje in een potje bewaard en van alles gevoerd, de zoetjes van Jaco vond tíe niet zo lekker maar de ham en het brood van Boy wel. De volgende dag gingen we met de auto weg en hebben we hem langs de weg ver van ons huisje los gelaten . Net op het moment dat Boy hem los liet kwam er een blau-blau aan die een salamander achterna zat dus die kakkerlak schoot onder de auto ,iedereen in de auto gillen(behalve Jaco) omdat hij anders weer mee ging. Maar gelukkig schoot hij er weer van onder en rende pijlsnel weg.

Ik zal het hier (papegayo) straks toch wel missen, ik zit nu op de veranda te tikken, het is al donker,het is stil ik hoor alleen de krekels. Er waait een zacht windje, lekker koel. Om half 8 is het hier al donker en rond 7 uur komt de zon op. Jaco zal het hier ook missen want die ligt bijna elke dag met Marco Borsato (die zalt tíe niet zo missen) , Leontien en Irene Moors in het zwembad.

Elke dag stoppen we om 15.00 uur met schoonmaken en dan rijden we snel terug naar onze villa trekken de zwemkleren aan en gaan of naar de beach of naar het zwembad en dat is even ontspannen. We houden onderweg wel de politie goed in de gaten want we rijden nog steeds met ons tijdelijk kenteken uit Holland . En nu had iemand bij de verzekeringen verteld dat we zo snel mogelijk een Antilliaanse nummerbord moesten regelen want ze controleren daar momenteel op. Dus bij elke politie die we zien houden breekt het zweet nog harder uit. Nu reden we eergister weer naar Papagayo na het schoonmaken slaan bij een stoplicht rechtsaf staan er ineens allerlei politie wagens en een heleboel politie ,Jaco en ik zeggen niks en we hielden onze adem in en gleden geruisloos langs de politie,............poeh hé!!!!

Soms hebben we weleens mazzel. Net als bij het in schrijven in het bevolkings register. Eindelijk hadden we buiten een parkeerplaats gevonden ,midden in oud Otrabanda,wij naar binnen . Overal wachtende mensen ,een drukte van jawelste, en dan maar uitzoeken waar je moet zijn. Maar ik kreeg een nummertje en dan maar wachten maar het ging heel snel en na een kwartiertje zaten we tegenover een antiliaanse dame die ons ging inschrijven. Van de zenuwen konden we eerst de papieren niet vinden maar uiteindelijk verliep de inschrijving goed, behalve dat het adres Kaya Julianadorp niet bestaat en dus Sparreweg moet zijn, tenminste bij de inschrijving, de post moet ik nog contacten hierover. Toen vroeg Jaco of hij gelijk een uitreksel uit het bevolkingsregister kon krijgen ,ook dit was geen probleem, zo gedaan. Maar zoals Jaco al tegen me zei: er moet een addertje onder het gras zitten het gaat veelste snel en inderdaad. We moesten alleen bij loket 13 afrekenen, ons nummer werd door gegeven aan Karel achter loket 13. En daar hebben we bijna een uur moeten wachten want Karel hielp elke Antiliaan die zo aan zijn loket kwam en de buitelanders met een nummertje dus niet. Uiteindelijk kwam er geen Antilliaan meer binnen wandelen en moest hij wel met de nummertjes werken, ons nummertje verscheen en we stonden zo buiten. .Jaco was ondertussen met Guusje naar de auto gegaan want die vertrouwde de buurt niet zo maar de wagen stond er gelukkig nog net zo bij als dat we hem achtergelaten hadden.

Doei

Ps. de auto van de sponsor doet het gelukkig weer , weer een probleem opgelost.

HOME

30-07-2003

Hallo daar ben ik weer. Het is nu 20.38 uur en jullie liggen als het goed is allemaal op een oor want bij jullie is het nu 02.38 uur. Jullie raden nooit wat ik net heb gezien in onze villa? Een reuze kakkerlak , hij was echt groot. Jaco heeft hem gevangen en Boy en Guusje zijn er mee naar de receptie gegaan . Hij zat op Guusje haar klamboe , eentje maar.( hopen we) Want Jaco zei dat ze meestal in groepen leven. Ik denk dat hij vanmorgen met het luchten van de kamer naar binnen is gekomen. De kinderen vonden hem erg mooi, ze snapte niet dat ze bij de receptie zo raar reageerde.

We zitten nog steeds in onze tijdelijke huisvesting op PAPAGAYO en dat vinden we niet zo heel erg want het is hier erg mooi. Vanaf de veranda kijken we rechts naar de zee en links zien we tafelberg. Het is een mooie “villa” ,nog maar 4 jaar oud . De slaapkamers hebben airco dat is erg prettig want het is hier erg warm. Het strand is 5 min. (antilliaans tempo) lopen. Het heet de Jan Thielbaai, het water is heerlijk, lekker fris en niet koud,en zo helder dat je de bodem ziet en alles wat daar zwemt,groeit en bloeit. Boy snorkelt zodra hij water in gaat hij heeft al van alles gezien; Papegaai vissen, koraal, krabben,schollen en allerlei prachtige vissen waar we de namen nog niet van weten. Ik heb ook en aantal foto's genomen en zodra het mogelijk is zetten we ze op de site,ik ben heel benieuwd naar de foto's onder water.Guusje heeft vandaag voor het eerst gesnorkelt want ze durfde het niet omdat ze steeds zout water in haar ogen kreeg. Maar gisteren heeft ze eerst nog in het zwembad geoefend met Jaco en vanmiddag ging ze ineens in de zee snorkelen . Ik was zo blij dat ze het deed want het is echt heel mooi en anders zou ze dat niet kunnen zien`nou ze was niet meer uit het water te halen . Het was zo'n leuk gezicht die twee met die snorkeltjes in dat water Andere die snorkelen en die hoor je niet maar die twee van ons die praten en roepen met dat ding in hun mond en onder water van alles. Oe en oooh en KIJK . We zitten hier nog tot maandag want dan komt onze container op Kaya Julianadorp. Er moet nog veel geregeld worden en het zit niet allemaal mee . Gisteren kwamen ze het gas aansluiten maar de gasflessen gingen weer mee want er stond nog geen fornuis en ze sluiten dan geen gas aan. Dus vandaag hebben we een koelkast, gasfornuis en airco's gekocht. Die brengen ze maandagmorgen en dan s'middags sluiten ze alles aan. Water hebben we gelukkig dus we kunnen soppen ,dat hebben we dan ook vandaag gedaan . De vorige bewoners hebben het niet echt schoon achter gelaten dus zijn we druk. De keuken is bijna klaar en Jaco en de kinderen zijn begonnen met de kasten van de slaapkamers. De muren zijn mooi off-wite geverfd door de schilders , dat ziet er gelukkig goed uit. Dus eigenlijk is het en kwestie van de badkamers goed soppen, het berg hok en daarna nog de vloer ,dan kan alles op zijn plaats worden gezet en de ramen enz. Kan altijd nog als we er in zitten. Nu is ook nog wachten op het electrisch want ze konden het niet vinden.

De tijdelijke verblijfs vergunning is ook nog niet klaar en daardoor kunnen we ons nog niet in laten schrijven in het bevolkingsregister . Elke dag belt Jaco maar elke dag zeggen ze morgen. We hebben ook de pech dat onze sponsor net op vakantie naar Holland is . Nu hebben we een auto van hem geleent en ik wilde vanavond een proefritje met de auto gaan maken omdat ik morgen met de kinderen in julianadorp ga soppen en Jaco zou gaan werken maar de accu was leeg want twee dagen heeft er binnen een lampje gebrand . En de startkabels liggen op het nieuwe adres, stom, stom. We hebben veel pech maar zoals ik al heel vaak en lang roep ; het komt allemaal goed!!! Denk ik??!!

Het is alweer 22.01 uur ,Morgen weer vroeg op dus morgenavond schrijf ik weer verder,doei

brigit.

18-07-2003

Dag lieve mensen,

Vandaag, vrijdag 18 juli hebben we de deur van 't huis achter ons dicht getrokken voor drie jaar.
Het huis dat we al een jaar lang aan 't opruimen, opknappen en schoonmaken zijn. Het huis waar we heel fijn wonen, een tuin waar Jaco en ik heel veel van houden. Elk bloemetje dat groeit en bloeit, elk vogeltje wat komt aanvliegen en broed en elk rupsje wat kruipt.
We hebben gelukkig de stokrozen nog zien bloeien.
De buurt waar we zo fijn wonen.
Vandaag zijn we uitgezwaaid door alle mensen uit de buurt, buren vrienden en kennissen en een heleboel vrienden en vriendinnetjes van Boy en Guusje.
Op het moment dat we wegreden en iedereen zwaaiden knapte er iets. Al die lieve mensen die je bijna elke dag wel een keer ziet, even een groet, even mee praten en lachen.
Wat zal ik die missen in Curacao.
Dag lieverds, ik zal jullie verschrikkelijk missen.
Brigit.

#top

HOME