03-09-2005

De kippen mogen vandaag al uit het hok om de tuin te verkennen.
Het leuke is dat ze in de buurt van het hok blijven en er zelfs onder of weer in gaan zitten.

09-03-2005

Het kan dan wel de website van Boy en Guusje zijn maar ik geloof dat als ik niets doe er helemaal geen website meer zou zijn.
Dus de stoute schoenen maar aangetrokken, blik op oneindig, verstand op nul en schrijven.
Toevallig is er ook wel wat te schrijven want opa en oma strand zijn in januari langs geweest.
Sterker nog, ze bleven nog logeren ook.
En,, we zijn naar Nederland geweest wat of ook niet niks is.
Maar laten we beginnen met opa en oma op Curaçao.
Op 13 januari om 18.00 uur en 5 minuten later, dit jaar, zetten zij voet op ons mooie eiland.
Deze keer waren wij niet meer in het bezit van een digitale camera en dus moesten we het doen met wat “gewone“ foto's maken en wellicht wat of opa nog zou schieten wat of dit logeer partijtje wat tegenviel want hij had maar 2233 foto's gemaakt en 127 filmpjes. Wat of ongeveer neer komt op 75 foto's per dag. Dat hadden er op z'n minst 100 per dag moeten wezen opa. Foei!!
De vlucht op zich was wel weer meegevallen maar na zo'n 9 uur rechtop zitten en weinig rust, waren ze blij weer vaste grond onder de voeten te voelen.
Ze vielen met de neus in de boter want in diezelfde periode zouden onze nieuwe airco's geplaatst gaan worden.
Ook waren we dagelijks (nu nog trouwens) met de meterstanden van water en elektra bezig, daar wij aanmerkelijk meer verbruikte dan de buurtjes.
Gemakshalve stond de auto ook net te koop en de oude airco's had ik ook net te koop aangeboden. Kortom, gewoon dagelijkse kost zal ik maar zeggen. Daar krijg je nou niet direct het vakantie gevoel bij. Maar ze waren hier natuurlijk niet op vakantie, ze waren er voor het onkruid. Tussendoor mochten ze natuurlijk best wel eens pauzeren als het werk daar maar niet onder te lijden had.
Opa en oma hadden een heel lijstje met locaties die of ze graag wilden gaan bezoeken. Dat maakte het voor ons, (Brigit) wel makkelijk want dan hoefde we dat niet zelf te bedenken. Het waren voornamelijk landhuizen en opa heeft daar een aantal mooie foto's van gemaakt die ik t.z.t. nog zal publiceren. Ook de Christoffel kwam aan de beurt en gezien de heftige regenval van de afgelopen periode was het daar nu nog mooier dan voorheen. Alles groener en frisser met hier en daar ook nog een stromend beekje. Ook hier zal ik een aantal foto's van publiceren. Deze keer zijn de bezoekjes aan de stranden een beetje uitgebleven maar dat komt ook omdat het wel warm maar niet echt strand weer is geweest. Kortom de maand was weer zo om en ik denk dat opa en oma weer een ervaring rijker zijn geworden en met leuke herinneringen naar huis zijn gegaan.
En toen waren we weer alleen met z'n vieren en moesten we weer helpen met de afwas en moest Brigit weer zelf de was afhalen en ophangen en groeit er nu weer overal onkruid in de tuin en worden er geen foto's meer gemaakt en gaan we niet uit eten.
Maar een maand later zaten we zelf in het vliegtuig naar Nederland. Opa en oma Doeska zijn in de maand april 50 jaar getrouwd en aangezien Boy en Guusje twee weken paasvakantie hadden en ik nog winterverlof had heb ik de tickets die we van de marine krijgen gereserveerd voor die periode. We zijn vertrokken op 18 maart en lande op 19 maart om 09.00 uur op Schiphol. Er vanuit gaande dat we zwaar gecontroleerd zouden worden door de Douane en de Marechaussee had ik een huurauto gereserveerd om 11.00 uur maar om 10.00 uur stonden wij daar al voor hun Balie. Dit was geen probleem voor het bedrijf en een half uurtje later konden we de auto al ophalen aan de overkant v.d. terminal. Eerst nog even een SIM card voor de telefoon kopen.
Als ze die ergens zouden hebben dan was dat op Schiphol wel. Dus niet. Er is daar geen bedrijf wat of een simpele SIM card verkoopt. Wel mobiele telefoons van enkele honderden Euro's maar geen SIM card. Dus dan word er niet gebeld. We zouden namelijk Ewout of Paul even bellen wanneer we zouden vertrekken vanaf Schiphol. Dan konden ze daar rekening mee houden zodat pa en ma Sichterman wel aanwezig zouden zijn als wij er aan kwamen. De bedoeling was namelijk dat we ze zouden verrassen op de camping in België waar of Ewout met gezin al enige jaren in hun vrije tijd vertoeft. Pa en ma wisten niet dat wij ook zouden komen. Zij hebben namens ons alle een lang week-end op de camping in een huisje cadeau gekregen voor hun trouwen. Ma was al heel lang nieuwsgierig naar die camping. Even over drieën waren wij op de plaats delict. Niemand aanwezig, dodelijk stil daar. Brigit nam het initiatief om maar een ergens aan te bellen. dat probeerde ze bij de campingwinkel, terwijl we al naast de receptie stonden. Misschien was ze alleen ons aan het testen of we dat toch wel door hadden. Na het aanbellen bij de receptie kwam er inderdaad iemand naar buiten en wist ons te vertellen dat we verwacht werden. Hij stuurde ons in de juiste richting. Eenmaal bij het huisje aangekomen troffen wij daar alleen Job aan die of languit op de bank TV zat te kijken. Die heeft Ewout opgebeld want ze zaten met z'n allen in het durp. Wij zijn ondertussen maar wat gaan wandelen om maar niet in slaap te vallen want we waren per slot van rekening al meer dan 24 uur op de benen zonder slaap. Alleen Boy en Guusje hadden iets kunnen slapen in het vliegtuig en achter in de auto. Vanaf een afstand zagen wij de auto's van Ewout en Paul aankomen en konden we dus rustig terug naar het huisje. Bij het huisje aangekomen stond Ewout al gereed met de film camera want dit soort emotionele momenten moet je vastleggen. Opa was buiten en oma zat in het huisje dus de eerste die ons zag was opa. Hij werd helemaal stil door de verbazing en verwees ons dan ook maar door naar oma. Toen die ons zag werd de stilte doorbroken door een ijselijke kreet van verbazing emotie en blijdschap.
Zo'n kreet die je niet vaak hoort. De verrassing bleek te zijn gelukt. De reanimatie apparatuur en zuurstof kon weer terug in de kast. Het was een leuk weerzien van de familie en na wat te zijn bij gekletst hebben we een boterhammetje gegeten met z'n allen. Dat waren er dus 16 in totaal en twee honden. 's Avonds zijn we in 't durp uit eten gegaan en na het eten vonden wij het wel welletjes, tijd om te gaan slapen. De volgende ochtend rond 10.00 uur ontwaakt en geheel uitgerust. Op onze horloges was het nog 05.00 uur en dat is zo ongeveer de tijd dat we uit bed komen. Ook Boy en Guusje hadden het zolang uitgehouden. Oma had al op ons gerekend met het ontbijt. Na het ontbijt was het eigenlijk al weer tijd om op te breken. We moesten Oma Walraven ook nog verrassen op haar verjaardag. Dan moet je natuurlijk niet 's avonds laat op komen lopen want dan ligt eenieder al op een oor.
's Middags ook trouwens heb ik uit betrouwbare bronnen. Nadat we afscheid hadden genomen van de familie en alvast wat afspraken hadden vastgelegd voor de komende dagen zijn we vertrokken richting Middelburg. ook deze reis verliep voorspoedig op één missertje na.
Bij Brussel moet je rechtsaf richting Antwerpen maar de afslag lag al direct bij het bord dus hebben wij een kortstondig bezoek aan Brussel gebracht. Het bezoek nam ongeveer één minuut in beslag en toen zaten wij weer op route. Kijk jongens dit is nou Brussel, doei. In de namiddag waren wij in Middelburg. Oma Walraven was niet zichtbaar verrast maar dat verrasten ons ook niet want zo is Oma. Ook daar was het een leuk weerzien van de familie. Van daaruit zij we doorgereden naar Opa en Oma strand te Oostkapelle. En dan ben je alweer drie dagen verder. We hadden afgesproken om het allemaal zo rustig mogelijk te doen anders reis je van hot naar her en ben je aan het einde van je bezoek aan Nederland gebroken en heb je er zelf niets aan gehad. Als de mensen ons willen zien dan komen ze maar en niet andersom was het motto. Op een paar uitzonderingen na natuurlijk. Bij Opa en Oma strand wachtte Loes en haar nieuwe vriend Jerome ons op. Jerome moest nog door ons en voornamelijk de kids gekeurd worden om toegelaten te worden tot de familie Flodder. Nu blijkt dat Jerome ook nog iets met skaten heeft dus bij Boy zat dat direct al goed. Nou bij ons ook hoor Jerome, je bent aangenomen namens de 4 van Breda, Cum Laude (vanwege het afdrogen). Halverwege de eerste week van ons bezoek zijn we verplaatst van Oostkapelle naar Vlissingen om Opa en Oma Doeska te bezoeken en ook om te blijven slapen. Het werd gelijk een test voor Boy op z'n allergie. Boy had wel een puffer en pilletjes mee en met al deze ingrediënten was het goed te doen blijkt later. Vlakbij het huis van Opa en Oma is het Nollenbos en daarin staat een Halfpipe. Dat is zo'n halfronden stelling om vanaf te skaten. Voor Boy was dit dus heeel belangrijk. De tweede dag in Vlissingen zaten wij dus in het Nollenbos. Het was overigens ook nog steeds mooi weer. Nu niet meer. Brigit is in die periode nog naar Breda geweest en had in de stad afgesproken met Hanny en Marian. Ze is met Opa en Oma strand meegereden die ook nog regelmatig een bezoekje brengen aan Breda. Zeker nu daar ook de Ikea en de Media Markt staan. Het eerste week-end zaten we weer in Oostkapelle en op de eerste paasdag hebben de Kids eieren gezocht in de tuin van Opa en Oma. Chocolade eieren.
's Middags hebben we Boy en Guusje afgeleverd bij hun nichtje en neefje in Vlissingen Zo en Beb ik bedoel Bo en Zeb, alwaar ze een dagje en een nachtje zouden blijven logeren. Die hebben de dag van hun leven weer gehad mag ik geloven want dat was voorheen ook altijd al zo. Het gaat altijd ontzettend goed met die vier samen. Het is dan ook altijd een grote ramp als we ze weer moeten scheiden. De tweede week was het weer wat minder vriendelijk, veel mist en koud. (voor ons in ieder geval) We zijn nog een paar daagjes bij Opa en Oma Doeska wezen logeren en een avondje uit eten met de hele familie Sichterman i.v.m. de 50 jarige bruiloft van Opa en Oma Doeska. Dat moeten wij nog maar FF voor elkaar zien te boksen. Met de nadruk op boksen. Aan het einde van de tweede week op zaterdag hadden wij alweer afscheid genomen van eenieder en zijn we met de huurauto naar Breda vertrokken waar of we nog één nachtje bij Marian zouden logeren. Eerst een blik werpen bij de Media Markt. We waren er te vroeg, nog niet open, schandalig toch? Kom je helemaal uit Curaçao om de Media Markt te bezoeken en dan zijn ze nog dicht. Dan eerst maar naar Xenos. Ikea hoefde wij niet te zien want die had Brigit de week ervoor al bezocht. Als we weer permanent terug zijn in Breda dan zullen wij daar zeker de eerste maand nog regelmatig te zien zijn. En dan Hop naar Marianneke. Precies op tijd kwamen wij daar aan. Zoals afgesproken 10.15 uur of zo iets. Raymond, onze buurman stond net buiten toen wij aankwamen rijden maar hij had niet echt door dat wij het waren. Bon Dia Senor, Kon Ta Bai. (goedemorgen mijnheer, hoe gaat het ermee) Ja, een blik van herkenning, gelukkig ze kennen ons hier nog. Toch wel leuk om weer eens in je eigen buurtje te komen en dan ook je eigen huisje te zien. Dat zag er overigens nog goed uit. Ook onze tuin had de nodige aandacht gehad. Marian stond al in de stijgijzers om ons te verwelkomen. We werden verwelkomt met een reusachtig stuk taart en een lekkere bak koffie. Vijf minuten later ging de deurbel al. Daar stonden Floortje en Stein. Zij wisten van onze komst en waren al een paar keer eerder langs geweest bij Marian of we er al waren. Na wat te hebben bijgepraat en nog zo'n lekkere bak koffie, moesten wij nog wel even de stad in. Boy had nog schoenen nodig. Brigit uiteraard ook weer iets en ik zelf weet het niet meer. We hebben een broodje in de stad gegeten maar wilde met de koffie weer terug zijn bij Marian. En zo ook gedaan. De rest van de middag en avond lekker bij Marian achter in de tuin gezeten want het was goed weer. Marian had Hanny en Dick, die wij in de stad al waren tegengekomen, ook uitgenodigd voor de avondmaaltijd. Het was een heerlijke maaltijd en over de hele dag gezien zaten we nu aardig volgestouwd. Maar we waren er nog niet, want na de maaltijd kwamen Eugenie en Wout op visite en dus kregen we weer een flink stuk taart en een lekkere bak koffie. Eugenie en Wout zijn ook bij ons op Curaçao op visite geweest. Nu zat het er voor ons wel een beetje op. Morgen moeten we weer vroeg op en dan begint er weer een lange reis huiswaarts. Dus afscheid nemen en naar bed. De volgende ochtend na een voortreffelijk ontbijt nemen wij afscheid van Marian en Hanny en ook Stein en Floortje komen nog even afscheid nemen. Dan begint voor ons de terugreis. Het vliegtuig vertrekt redelijk op tijd maar tot onze spijt zit het vol met Zweden. Zij hebben een conferentie op Aruba waar of een tussenstop gemaakt wordt. Nu is er niet mis met mensen uit Zweden maar zij kunnen niet stilzitten. Nog voordat er een uur verstreken is hebben zij al de drank aan boord al soldaat gemaakt. De alcohol wel te verstaan. Het waren er over de honderd en allemaal hadden ze de behoefte elkaar op te zoeken. Geen moment dat iedereen op zijn stoel zat. Reuze irritant want ze stonden ook de stewardessen behoorlijk in de weg en ook gingen ze voor de TV staan waar of wij, die wel kunnen blijven zitten, naar de film zaten te kijken. We waren dan ook blij dat ze er in Aruba uit gingen. Nog even een half uurtje vliegen zonder hen. Op Hato verliep alles weer voorspoedig en tot onze verrassing stond Willem, onze buurman op Curaçao al op ons te wachten voor de koffers. Dat is pas service. Willem nog bedankt daarvoor.
Nou en dan ben je weer thuis. Alsof je niet weg bent geweest. De volgende dag moesten Boy en Guusje alweer naar school en ikzelf had nog een dagje rust. We kunnen terug blikken op een korte maar leuke vakantie. Het was leuk om eenieder in die koude airco weer eens terug te zien maar we waren ook weer blij toen we weer voet op Curaçao zetten. Rond de jaarwisseling denken we dat we weer naar Nederland gaan voor ongeveer 16 dagen. We zullen dan waarschijnlijk oud en nieuw vieren bij Opa en Oma Doeska. In de tweede week na de jaarwisseling gaan we ons dan oriënteren naar een geschikte school voor Boy. Tot zover dit reisverslag.
Wat mij betreft, tot later.

01-01-2005

Nieuwjaarsdag,
Namens de 4 uit Curaçao, een heel voorspoedig 2005 en we hopen dat eenieder dat ook in alle gezondheid mag beleven.
Vanaf de 27e december mocht er hier op Curaçao vuurwerk verkocht worden.
Vorig jaar hadden wij een Pagara van 50.000 knal aangeschaft en namens Boy moest dat dit jaar dus een 100.000 knaller worden.
Ik had geopperd dat iedereen een 100.000 knaller zou moeten aanschaffen en dan deze achter elkaar leggen.
Nu blijken er ook 1.000.000 knallers te zijn en zelfs nog groter. Dus stelde ik voor aan Boy, kijk of men niet wil meebetalen aan zo'n 1.000.000 knaller zodat de kosten beperkt kunnen blijven want verhoudingsgewijs is een 100.000 knaller duurder dan een 1.000.000 knaller. Dat vond Boy een geweldig idee en samen met zijn maatje Bram (ook uit de wijk en z'n klas) Zijn zij dat plan gaan uitwerken. Er moest dus een brief gemaakt worden met het voorstel van de aanschaf van deze Pagara. Daarbij werd iedereen erin vrijgelaten in het wel of niet meedoen en hoeveel de bijdrage zou zijn. Wel even aangeven dat als er geen voldoende liefhebbers waren, het niet door zou gaan. Toen de brief af was werd hij direct rondgebracht met de vermelding dat hij over twee dagen weer zou worden opgehaald. (scheurstrookje) Ondertussen werd er al flink geknald op het eiland en zo ook in onze wijk. Boy werd gek. Na een dag of twee wist hij zelf al te vertellen wat voor soort vuurwerk het was alleen al bij het horen van de knal. We stonden er mee op en gingen er mee naar bed. Er bestond niets meer op deze wereld dan alleen maar vuurwerk, voor Boy. De ramp werd nog groter toen hij van mij op meer dan 50 meter afstand moest blijven van de jongens die wel vuurwerk mochten?? afvuren. Huilen huilen en nog eens huilen. Zijn wereld stortte ineen en wij waren heel slecht. Het heeft mij enige tijd, tact en psychologie gekost om hem enigszins tot rust te laten komen en te laten inzien wat of er allemaal fout kon gaan en dat je zoiets nooit meer terug kan draaien. Enfin, het werd tijd om de briefjes op te halen. Niet iedereen had het briefje nog in zijn bezit of ingevuld. Dus daar was het wachten nog op. Een tijdelijke rekensom vertelde in ieder geval wel, dat het zo niet kon doorgaan. Gelukkig waren er bij de laatkomers ook nog positieve briefjes en bleek ook dat de kosten van deze Pagara lager zou uitvallen als dat we in de brief hadden vermeld. Het kon dus doorgaan ook mede dankzij het overgebleven geld van een BBQ. Er kon zelf nog wat siervuurwerk aangeschaft worden. Voor Boy was er dus weer licht aan het einde van de tunnel. Boy, Bram, Guusje en Brigit zijn hem wezen bestellen bij het winkelcentrum. Hij zou de volgende dag opgehaald kunnen worden. De volgende dag had ik dus de achterbank van de Samurai er alvast uitgehaald want anders kon hij niet achterin. Het volgende probleem. Guusje moest en zou ook mee meet ophalen. Dat er niemand achterin kon en mocht was geen goed argument in haar ogen. Dus twee man op de bijrijders stoel in de gordel. Na een half uurtje kwam Brigit en Guusje terug van het winkelcentrum maar zonder Pagara maar ook zonder Boy. Hij paste nog niet in de auto en hij werd gebracht met Boy als gids. Daar kwam hij al aan, Idi Amin was er niets bij zoals hij in de pick-up zat. Zo trots als een aap. Het was inderdaad een flinke kist. Gelijk werd het ook kijkdag want iedereen moest natuurlijk de kist zien en diegene die dat niet moest werd nog even aangezegd door Boy. Nu alleen nog even wachten op oudejaarsavond.
Het is zover, het is oudejaarsavond. We hebben afgesproken om de Pagara niet op middernacht te ontsteken maar eerder. Dit in verband met het gevaar dat er zoveel vuurwerk word afgestoken rond die tijd, dat er misschien wel een pijltje of knaller op de pagara terecht komt tijdens het uitleggen ervan. Om half tien zou er een pick-up komen om hem op te leggen en dan konden wij hem zo rijdend uitleggen. Nou niet alleen de pick-up kwam langs maar tevens ook de hele buurt. Men zou allemaal wel even komen helpen. We hadden wel zelf al bepaalt dat alleen Boy en Bram de Pagara mochten afsteken want zij waren degene die het initiatief hadden genomen. Omstreeks tien uur 's avonds lag de pagara gereed voor actie. Boy en Bram bij het begin ervan, nog even een foto en knallen maar. Wat een rot herrie, heerlijk. Ik zag daar een super gelukkige en trotse jongen rondlopen. Hij was alle ellende ervoor vergeten en de spanning was gezakt. De Pagara knalde ongeveer zes minuten. Nu hebben we voor ongeveer een maand veeg werk. Boy en Guusje waren van plan om al direct te beginnen met opruimen van de restanten van de Pagara maar het was veel te gevaarlijk want overal om hun heen werd nog gegooid en afgestoken. De volgende ochtend zagen wij de buren, ongeveer de enige die geen vuurwerk hadden afgestoken, druk in de weer met bezem en vuilniszakken. Toen Boy dit zag heeft hij zich direct aangekleed en is ook gaan helpen. Wat mij het meeste opviel is dat alle hulp van gisteravond bij het neerleggen ervan nu schitterde van afwezigheid. Het zit er weer op, we moeten weer een jaar wachten maar ik weet zeker dat Boy nu al zijn plannen aan het uitwerken is. Zes minuten is wel lang maar het moet natuurlijk langer. Bovendien ging hij de halve wijk maar rond en dat kan natuurlijk niet, hij moet de hele wijk rond. Kortom volgend jaar kunnen we er rekening mee houden dat er dus wellicht een 2.000.000 knaller moet komen.
Gelukkig nieuwjaar.

18-10-2004

Vakantie in de U.S of A.

Dag 1, 04/10
Om 12.30uur vertrokken richting vliegveld Hato en daar Brigit en de kids afgezet om vervolgens door te rijden naar het militaire vliegveld en daar de auto geparkeerd. Gratis met bewaking.
Het vliegtuig vertrekt op tijd 15.05uur twee uur en drie kwartier later(ongeveer 18.45uur) zitten we op het vliegveld te Miami.
Op het vliegveld verliep alles heel vlot en zonder al te veel problemen en toen naar buiten.
Buiten was het verschrikkelijk druk en rumoerig. Een doorlopende trein van auto's en bussen.
Het duurde even voordat we doorhadden hoe het allemaal in z'n werk ging maar uiteindelijk was ook dat helder.
We moesten oversteken en dan wachten tot er een bus van ons verhuurbedrijf langs kwam en die dan aanhouden.
Deze bracht ons naar het autoverhuurbedrijf waar of onze auto al gereed stond. Wel moest er nog tax afgerekend worden.
In Amerika zijn bijna alle bedragen zonder tax totdat je gaat betalen. Soms schrik je daar wel weer even van want dat zijn we niet gewend. Overigens is het op Curaçao ook zo.
De auto was een mooie Hyundai Sonata V6, automaat natuurlijk. Keurig opgepoetst en schoon zonder luchtjes van binnen.
Ideaal voor Guusje want anders gaat ze er niet in.
Nu werden we verder aan de goden overgelaten en moesten we onze weg naar het hotel zelf vinden. Het was ondertussen al goed donker geworden wat of het zoeken er niet makkelijker op maakte. Na een paar keer fout te hebben gereden heeft Brigit maar eens de weg gevraagd aan een mevrouw die net uit de auto stapte. Natuurlijk sprak deze net geen Engels maar met arm en hand signalen kwamen ze er toch nog uit. We waren op de goede weg alleen nog een heel stuk verder door rijden. De wegen in Maimi zijn voor een groot gedeelte gebaseerd op de windrichtingen wat of de oriëntatie soms wat makkelijker maak. In het hotel aangekomen gauw inchecken en kijken of er nog ergens wat eten te krijgen is. De kinderen hadden ondertussen de televisie al ontdekt en waren dus onder de pannen. (dit hebben ze de hele vakantie volgehouden, zo gauw we thuis in het huisje aankwamen ging de TV aan) In de hotelkamer lagen al reclame blaadjes van bedrijfjes die of aan de deur brengen. We hebben gewoon een willekeurig bedrijf gekozen en deze gebeld. Brigit heeft in haar beste Engels de maaltijd geregeld wat of ongeveer drie kwartier zou duren. Ondertussen ben ik beneden bij de receptie even gaan controleren of er toch wel gegeten mag worden in de hotelkamer. Dit was geen probleem maar het bedrijf wat of de maaltijd zou leveren had niet zo'n beste naam en er was zelfs al politie bij geweest omdat het van geen kanten deugde. Dus rekende wij ergens nergens meer op toen er op de deur geklopt werd en er in het Spaans de maaltijd werd aangekondigd. Buenas noches senora, entrada, zei ik in mijn beste Spaans en dus kon ik Spaans. Het was een oud huisvrouwtje wat of waarschijnlijk alles alleen in haar sterk vervuilde keukentje moet koken. Gauw betalen en de deur uit werken. Het eten was inderdaad bijzonder slecht maar honger maakt r.....
De wekker op 07.00uur gezet, douchen en snurken.

Dag 2, 05/10
Nog voor de wekker wakker en gereed maken voor het ontbijt. Het was een Amerikaans ontbijt wat of betekend dat er ook warm gegeten kon worden. We konden niet goed defineren wat of de warme substantie inhield en hebben ons gehouden aan de bruine en witte boterhammen en de kids uiteraard muffins. Tijd om te vertrekken naar het noorden. Ons hotel lag dicht bij de snel weg dus waren we snel op weg. We hadden gekozen voor de Florida Turnpike, dit is de snelste weg naar het noorden toe. Het was wel een tolweg en in het begin passeerde we regelmatig een Toll Plaza waar of we dan $1,- moesten betalen. Daar kan je geen buil voor vallen. Onderweg is de schade van de Hurricanes goed te zien. Omgebogen verkeersborden en omvergewaaide bilboards. Ook de bomen hadden flink op hun donder gehad en regelmatig zagen wij er een paar ontwortelt liggen. Het weer was nu goed en we reden lekker door. We moesten er bij interchange(kruizing) 249 af en dan west naar de I 4.(interstate 4). Net nadat we richting I 4 zijn gaan rijden begint er op mijn dashboard een lampje te branden. Het zal toch geen waar zijn he? Hebben we een fijne wagen en dan dit. Vlakbij het kantoor waar of wij moesten inchecken ligt ook het kantoor van onze auto dus daar maar eerst even aanwippen en het probleem uitleggen. Na 1 minuut uitleggen heb ik al een andere auto gekregen. Deze mag ik in Miami inleveren. Het is een Ford Taurus, nog een slag groter dan de onze en een automaat met stuurvernelling. De koffers overgepakt en weg maar weer. Ik vond deze wagen rumoeriger en ook niet zo lekker rijden en Guusje begon ook al te kokken. Dus weer terug en overleggen over onze vorige auto of deze niet gerepareerd kon worden zodat we de volgende dag hem weer op konden halen maar helaas. Nu blijkt dat het lampje wat of ging branden alleen maar een signaal is voor het bedrijf voor onderhoud. (engine check) We kunnen er dus wel gewoon mee doorrijden. Gelukkig maar. Snel weer de koffers overgepakt en naar het adres waar of we moeten inchecken. Het gebouw waar we moeten wezen is een modern groot kantoren gebouw waar of je een ruimte zelfs voor 1 dag kan huren. We waren wel wat vroeg want het personeel kwam gelijk met ons aan. Toch werden we geholpen. Wij waren namelijk, The Dutch Family. Even de computer opstarten en navragen of we al in het huis konden en betalen. We konden officieel pas om 16.00uur terecht in het huis en het was pas 14.30uur. Het betalen ging wat moeizaam maar uiteindelijk was het toch gelukt. Het blijk dat je met een kredietcard een dag limiet heb en dus moet je in fases betalen. Geen probleem, morgen betalen we de rest. We krijgen een route beschrijving mee voor het kantoor waar of we de sleutel uitgereikt krijgen. Is dat niet hier dan? Het is nog een flink stuk rijden terwijl wij dachten dat we er al waren. We krijgen op het kantoor nog niet de sleutel mee maar mogen wel alvast inchecken. Hadden we dat net niet al gedaan? Dan gaan we eerst maar even wat eten in een restaurant op dezelfde weg. Na het eten terug naar het tweede kantoor en nu krijgen we wel de sleutel mee. Ook hier krijgen we weer een routebeschrijving mee naar het huis.
Weer een stuk rijden maar dan zijn we er echt. We wonen op nummer 501 Hillcrest. Een echt Amerikaans bungelowpark met grote recht toe recht aan bungalows met zwembad. Allemaal in dezelfde richting. En met een frame met muggengaas overtrokken.
Binnen was het keurig netjes, een woonkamer met TV die direct aanging natuurlijk een mooie keuken met alles erop en eraan inclusief vaatwasser, vier slaapkamers en twee badkamers en het zwembad natuurlijk. Ook de garage niet vergeten want die was zo groot dat er twee Amerikaans model auto's in kunnen en dan kan je daar nog steeds de was doen want de wasser en de droger staan daar ook nog in. Nadat we alles hadden uitgepakt even wat gedronken en weer weg om boodschappen. De supermarkt was niet ver weg (Publix) en ook weer bijzonder groot. Gelukkig, daar kunnen we ook nog met de giropas betalen want ze hebben het cirrus en maestro logo. Het boodschappenwagentje zat tot de nok toe gevuld met volgens mij eten tot volgende maand (na twee dagen moesten we weer al om boodschappen). Bij de kassa alles uitgeladen en dan afrekenen. Helaas de pas werd niet geaccepteerd, nog een keer proberen maar ook zonder het juiste resultaat. Dan maar cash betalen. Bij de giro heb je toch wel veel betaal gemak in het buitenland vind je niet? En nu naar huis en eten want we hadden honger van zo'n enerverende dag. Thuis aangekomen (TV aan) Brigit in de keuken Kids voor de TV en pa daar tussenin. Ook hebben we de Pool even uitgetest. Het water was wel wat fris maar dat wende heel snel. Na het eten een strijdplan klaar gemaakt voor de volgende morgen en dan naar bed.
De wekker gezet op 06.30uur.

Dag 3, 06/10
Vandaag gaan we de Hopper Tickets kopen in hetzelfde kantoorgebouw als waar of we gisteren al waren om in te checken.
Nu moesten we op de bovenste verdieping zijn. Wederom problemen met de de creditcard dus hebben we in eerste instantie alleen maar de Tickets voor SeaWorld aangeschaft met de afspraak dat hij morgen bij ons thuis de tickets komt brengen. Hij neemt dan zo'n kastje mee die of je aan de telefoon aansluit en dan kan je toch elektronisch betalen. Ondertussen gaan wij kijken waar of we eventueel kunnen pinnen voor het geval de creditcard helemaal niet meer werkt. De rest van de dag rondgekeken (gereden) in de omgeving van Kissimmee. Het schijnt dat daar waar wij ons vertonen er plotseling ook aan de weg gewerkt moet worden. Zo ook in Kissimmee. Toch hadden we nog steeds de beschikking over drie rijbanen. Ik denk dat als ze klaar zijn er zes rijbanen liggen. En dan is het tijd om een hapje te eten. Daar is dus geen gebrek aan restaurants in Kissimmee want de hele 192, (de weg tussen de I 4 en de Florida Turnpike) bestaat alleen maar uit restaurants. Dan wordt het dus moeilijk kiezen uit zoveel keuze. We kiezen voor de Golden Coral, Als je binnen komt betaal je en daarna kan je eten en drinken wat je wil. In het geval van de kids betekend dat dus alleen maar toetjes. Na de maaltijd is het onderhand tijd om naar huis te gaan. Nog even een stop bij Publix voor wat kleine boodschapjes en wederom word ook de pas uit Curaçao niet geaccepteerd. Dus nu weten we dat het hier voor ons altijd cash betalen is. Thuis aangekomen, TV aan. Nog even in de Pool en een nieuw strijdplan maken voor morgen. Als die man geweest is met de tickets morgen dan gaan we naar The Magic Kingdom spreken we af.
De wekker gezet op 06.30uur.

Dag 4, 07/10
Om precies 07.30uur volgens afspraak gaat de bel. Onze ticket man is er. De machine wordt aangesloten aan de telefoon en betalen maar met die verschrikkelijke handige creditcard. Helaas, hij wordt niet geaccepteerd. Wat nu. We maken een nieuwe afspraak voor morgen dezelfde tijd en gaan niet naar The Magic Kingdom maar naar SeaWorld want daar hadden we de tickets wel al van. Ondertussen even bellen naar Nederland met de postbank en interpay maar ze kunnen mij niet helpen. U ziet aan uw limiet meneer. Dan wil ik hem ophogen kan dat??? Ja maar dan moet u een fax sturen met al uw gegevens erop en met het verzoek dat u uw limiet wilt verhogen en met hoeveel. Als alles goed verloopt dan duurt dat een dag of twee. Dus besluit ik dat we alles maar uit de muur moeten trekken. We gaan naar Seaworld en dan kijk ik daar wel of ik kan pinnen.
We zijn mooi op tijd bij SeaWorld en nadat onze tassen en rugzak zijn gecontroleerd mogen we naar binnen en direct onze tickets verlengen met zeven dagen. In SeaWorld heb je een hele grote 8baan staan er we besluiten dat we die het eerst gaan doen. Goeie keus want nu is het nog rustig, later blijkt het er bijzonder druk te worden en dus lange wachttijden. Guusje mag er niet in want die is nog te kort. Boy wil nog wel een keer en dan nu met mamma. Toen ze terug waren was mamma niet echt blij, deze doet ze nooit meer. 's Middags hebben we de show gezien van de Killer whale (Orca) en hebben daar veel foto's en filmpjes van gemaakt.
Ook was er een leuke honden show, alle artiesten waren van de straat geraapt en vervolgens door het park verzorgd en getraind.
Er waren overigens niet alleen honden bij betrokken maar ook eenden een varken, katten en div. vogels. Ondertussen ook nog een pin automaat gevonden waar of ik maximaal kon pinnen en zo gedaan. Om ongeveer 15.00uur vonden wij het wel welletjes en was het tijd om terug te keren richting ons huis. Onderweg nog boodschappen gedaan en thuis aangekomen de TV aan, de Pool in en mamma hardlopen.
De wekker gezet op 06.30uur

Dag 5, 08/10
Om 07.30uur was de man met de tickets er weer en nu ging alles naar behoren. Vandaag dus naar The Magic Kingdom.
Het was een mooie dag en ook hier waren wij ruim op tijd. Bij de parkeerplaats werden we opgehaald door een treintje en afgezet op het station waar of we verder vervoert zouden worden naar het park met een mono rail. Allemaal tot in de puntjes geregeld.
Ikzelf kon me er niet veel meer van herinneren van wat ik zo'n 25 jaar geleden gezien had behalve het laatste gedeelte van de spooktent. Dan zit er ineens een spook naast je in het karretje en dat zie je dan in een spiegel tegenover je. Deze avond was er helaas geen vuurwerk dus op tijd naar huis en daar gegeten en de TV aan. 's Avonds de foto's bekijken en nu blijkt dat de foto's van gisteren en een gedeelte van vandaag verdwenen zijn. We hebben er niet echt een verklaring voor maar denken dat ze overschreven zijn door andere foto's.
De wekker gezet op 06.30uur want morgen gaan we naar Epcot.

Dag 6, 09/10
Na het ontbijt de spullen gepakt en afmars naar Epcot.
Ook daar waren we weer ruim optijd. Het is vandaag weer een mooie warme dag. In Epcot zijn we eerst naar een 3D filmpje geweest van Honney i shrunk the kids en dat was een succes. Vergelijkbaar met de 3D in de Efteling maar dan beter en langer. Epcot laat wat zien over techniek en toekomst maar het grootste gedeelte bestaat uit landen. Over het hele park zijn stukjes land nagemaakt met uiteraard ook de eet gewoontes van die landen. Hier hebben we gelijk de eetgewoonten van de Amerikaan geleerd want die stopt gewoon bij elk kraampje en begint te eten. Hoezo dik??? Wij zijn gaan eten in Noorwegen. Ook daar kon je je menu zelf samenstellen en eten tot je ontploft. Brigit had ondertussen al een fastpass geregeld voor de komende attractie. (in alle parken kon je met je entree kaart een fastpass halen uit de automaat voor een betreffende attractie, daar stond dan de tijd op van hoe laat tot hoe laat je naar binnen mocht en dan passeerde je iedereen die niet zo'n pas had) Na het eten stond er buiten een lange rij met mensen te wachten en wij konden zo door lopen. Een goed systeem dus. Later die dag waren de passen op en was er een attractie waar of boy toch wel heel graag in wou. Het was een soort test rit in een auto op een speciale baan. De wachttijd was op dat moment 40min maar naar gelang we daar stonden werd deze steeds langer. Na een uurtje of zo was de wachttijd nog steeds 40min en meer. We hebben besloten om de handdoek maar in de ring te gooien en uit te kijken naar een attractie die niet zo druk was. 's Avonds was er vuurwerk wat om 21.00uur begon. Je kon er maar het beste op tijd bij zijn anders had je ook daar geen plekje meer. Het vuurwerk was prachtig en ging in combinatie met laser en licht effecten. Om 22.00uur was het voorbij en ging eenieder naar huis wat of wel op een evacuatie leek. Toch ging alles rustig vloeiend en gesmeerd en hadden we op de weg naar huis ondanks de drukte geen last van lange file's.
Het was een mooie dag geweest.
Geen wekker gezet.

Dag 7, 10/10
Rustdag met boodschappen doen en TV aan.
De wekker gezet op 06.30uur.

Dag 8, 11/10
Het word een regenachtige dag. Maar dat mag de pret niet drukken.
Ook bij de MGM studio's zijn we weer mooi op tijd. Allereerst een bezoek brengen aan het toilet. Het is ondertussen een traditie geworden om in elk park alle toiletten aan te doen.
Daarna snel een fastpass gehaald voor de Tower of terror ( De Tower of terror is weer iets anders dan de 8baan, het is een hotel waar of de lift van kapot is en moet je dus met de dienst lift. Tijdens het liften gebeurd er van alles zoals in de Twilightzone maar ook neerstorten. Moet je gedaan hebben. Mamma en Guusje mochten ook mee maar Guusje had zich bedacht en Mamma was blij.
We beginnen met een rond tour in de winkel van MGM. Hier laten ze zien hoe special water effects worden gemaakt en een aantal bezoekers zijn de acteur. Daarna werden we rondgereden naar catastrophe canyon waar een brandstof truck gereed stond om vervolgens door het weerlicht in de brand te vliegen. Daarna een kijkje genomen in de studio van de decor en kostuum makers. Ook hebben we de vliegtuigen uit de film Perl harbour gezien. Daarna de tower of terror en Brigit alvast met Guusje om een fastpass voor de Rock,n Rollercoaster Aerosmith. Die hebben Boy en Brigit daarna gedaan want Guusje had zich wederom badacht. Voor Boy was deze het meest vet cool. Je stapt in een auto en als je vertrek dan zit je binnen 2 seconden op net geen 100km/h.
Daarna voor Guusje naar een show van de Beauty and the beast. Daarna zijn we doorgelopen naar een show van Indiana Jones and the raiders of the lost Ark. Ook dit was een spectaculaire show en voor Boy de doorslag voor zijn toekomstige beroep nl. stuntman. 's Avonds war hier ook een vuurwerk en het advies was om er ruim optijd te zijn anders is er geen plaats meer. We zorgen dat we een uur van te voren aanwezig zijn. Het hele uur word er afgekondigd dat de show mischien wel niet door kan gaan of verlaat word in verband met de weersomstandigheden. Maar precies op tijd start de show. Ook hier word gebruik gemaakt van vuur, licht en laser en het is een prachtige show. Als alles afgelopen is keren wij weer huiswaarts. Om 21.30uur waren we weer thuis. De TV aan.
Geen wekker gezet.

Dag 9, 12/10
Rustdag, boodschapen gedaan en de TV aan.
's middags richting Kissemmee voor een hapje eten en evt. goeikope kleding van Nike en Adidas danwel Levi's. Voor de kids iets minder leuk.
Geen wekker gezet.

Dag 10, 13/10
Op 't gemakkie opgestaan en ontbeten.
We gaan vandaag weer naar SeaWorld om de foto's die verdwenen waren nogmaals te maken. Natuurlijk eerst weer in de 8baan. Deze keer waren we veel later en moesten we dus langer wachten maar het was de moeite want we zaten voorin de 8baan en dan heb je het mooiste uitzicht. Boy begon daar toch tijdens het wachten aan te twijfelen maar ik kon hem toch overreden om te blijven. Daarna weer iets voor Guusje uitgekozen. Ze had het zelf trouwens uitgekozen. Het was een tochtje in een soort boomstam en op het laatst stort je naar beneden en word je weer geremd door het water. Ik blijf alleen achter om op het juiste moment de foto te nemen. Te laat, ze zijn alweer beneden en tot mijn verbazing zonder Guusje. Ze had zich weer bedacht. Snel naar de haaien, dolfijnen en Orca's om de foto's en films te maken want Mamma had langs de snelweg een grote outlet store gezien waar of ook de naam Oililly vermeld stond. Die gelegenheid moet je natuurlijk niet laten lopen. Dus de hele middag hebben we daar rond gelopen en geshopt. 's Avonds hebben we daar ook maar een hapje gegeten. Een Chinees buffet. Lekker hoor en het koste weer geen kont.
Thuis aangekomen de TV aan.
Direct de foto's bekijken. Laten we ze eerst even beveiligen zodat ze niet meer gewist of verwijderd kunnen worden. Nadat ik alle stappen had doorlopen om ze te beveiligen waren de foto's wederom verdwenen. Weet jij het weet ik het. Ik was het komende uur (of drie) niet meer aanspreekbaar.
De wekker gezet op 06.30uur

Dag 11, 14/10
Vandaag gaan we naar Animal Kingdom.
Ook daar zijn we ruim op tijd en worden we weer opgehaald met een treintje alhoewel het makkelijk te lopen is want je kan de ingang zien. Uiteraard beginnen we met een bezoek aan de toilet en haal ik even een plattegrond van het park op. Het park is rondom een grote boom The Tree of life gebouwd waarvan je nauwelijks waarneemt dat deze niet echt is. In deze boom zitten 325 diersoorten verwerkt. (moet je zien als houtsnijwerk) Het is een enorme boom die of boven alle bomen in de hele omgeving uitsteekt. In die boom zit een theater en daar werd de 3D film Its tough to be a bug afgespeeld welke nog beter en leuker was dan die in Epcot. Vervolgens gingen we naar Dinoland en kregen we een rondrit in Dinosaur, een tijdmachine die ons 65 miljoen jaar terug in de tijd bracht. Daar ontmoeten we allerlei beesten uit de oertijd en word je gek gemaakt met schrik effecten waar of we ook nog een leuke foto aan overgehouden hebben. Er is ook een stukje Afrika nagemaakt en daar zitten de echte dieren. Zelf hebben we er niet zoveel gezien. Wel de Gorrilla's. Achter in de middag zijn we nog op safari geweest daar. Dat is een rondrit in een grote truck door het dieren rijk maar je moest wel goed uitkijken naar die beesten. Heel in de verte een olifant gezien en boven op een rots een leeuw die niet echt de moeite nam om even op te staan. Toch was het wel weer een leuke ervaring meer omdat het allemaal leuk is aangekleed en er een heel scenario aan vast zit. Zoals het betrappen van smokkelaars. Onderweg zie je een vliegtuigje wat of nog net is tegengehouden om weg te vliegen met smokkelwaar. Helaas was er deze dag en zeker niet hier vuurwerk.
Geen wekker gezet, we zien wel.

Dag 12, 15/10
Het lijkt een mooie dag te gaan worden. Vandaag zijn we van plan om naar één van de waterparken te gaan. Boy had gekozen voor Blizzard Beach maar ik voor Typhoon Lagoon. Hij zag op het plaatje dat dat de glijbanen op Blizzard Beach hoger en steiler waren dan die op Typhoon. Ik zag op het plaatje dat Typhoon veel groener was en mooier met hoge golven. We reden dus naar Typhoon Lagoon. Gelukkig voor Boy stond Typhoon plots niet meer vermeld op de bewegwijzering en Blizzard wel dus werd het toch Blizzard Beach. Op de foto's zullen jullie wel zien wat dat inhoud. We hadden onze schoenen nog niet uit of er werd omgeroepen dat het park tijdelijk gesloten was in verband met hevige regen met onweer. Dat klopte precies want nog geen vijf minuten later was het noodweer. Voor ons werd het toen wel wat fris want 21 graden zijn we dus niet meer gewend. Kippevel dus. Na ongeveer drie kwartier werd het park weer vrijgegeven en konden we het water in. Nee, niet het water in maar van de glijbaan af en dan zo het water in. Je kon kiezen tussen de trap of de stoeltjeslift. Het is de gehele dag de trap gebleven. Ik denk dat dit voor de kinderen nog de leukste dag is geweest van de hele vakantie op de TV na natuurlijk. Om 17.00 uur sluit het park en keren wij huiswaarts. Thuis aangekomen,,, de Tv aan.
Weer geen wekker gezet want morgen gaan we naar de Fleemarket.

Dag 13, 16/10
Lekker uitgeslapen en ontbeten. We besluiten om eerst naar die militaire shop te gaan die we eerder in de week gezien hadden maar toen gesloten was en daarna even post ophalen in een internet café. De winkel was vandaag gelukkig wel open en Brigit heeft nog een leuk Tshirt weten te bemachtigen voor Boy. Boy keek daar zijn ogen uit want er waren hele grote messen en pistolen en die kon je zo kopen. Het internet café was ook open en daar even rustig de post door genomen. Daar kon ik gelijk zien dat de Email die of we van Epcot hadden verzonden, bij niemand was aangekomen want ik had hem ook naar onszelf gestuurd en ook niet ontvangen. Opa Strand had een mailtje over een programmaatje dat je kon downloaden en daarmee kon je je verloren foto's mee terug halen. Later toen we thuis waren op Curaçao heb ik dat meteen uitgeprobeerd en warempel het werkte nog ook. Alleen de filmpjes niet maar dat is niet zo erg. Een mailtje van Oma Doeska die ons nog een leuke vakantie wenst en hoopt op mooi weer. Alle andere mailtjes waren reclame en nieuwsbrieven. Nu rijden we door naar de vlooienmarkt. Bij de vlooienmarkt aangekomen waren we blij dat we Oma Doeska niet hadden meegenomen want dan zaten we waarschijnlijk nu nog in de eerste loods. Als je goed oplette dan zag je wel dat de prijzen helemaal niet zo laag waren maar zelf hoger dan in sommige gewone winkels. De vlooienmarkt bestaat uit vijf loodsen met daarin links en recht winkeltjes en aan de andere kant ook nog eens. Je kon zo doorlopen naar de volgende loods en alles wat of je kan bedenken was daar te koop. De maag begint te rommelen dus moet er gegeten worden. Brigit had in het begin van de week een vis restaurant gezien en daar zouden we gaan eten. De hele weg afgereden door Kissimmee maar we konden het restaurant niet meer vinden. Dan maar iets van hetzelfde uitzoeken maar dan anders. Het werd tenslotte een Oriëntal Seafoot buffet. Dus weer voor weinig geld eten tot je er bij neer valt. Daarna weer naar huis.
De TV aan.
Ook voor morgen geen wekker gezet want we gaan naar DownTownDisney en die gaat later open.

Dag 14, 17/10
Rond een uur of tien vertrokken naar DownTownDisney waar we om half elf al zijn. Het is nog erg rustig en het blijk dat alles pas om elf uur open gaat. Dan eerst maar eens rustig oriënteren en kijken of we iets interessants zien. Alles is dus interessant en dus moeten we wachten tot ze open gaan. Alle winkeltjes en Winkels zijn gebaseerd op Disney maar toch nog net iets aparter dan die in de parken. Als je daar niets had aangeschaft dan kon je hier nog steeds terecht en beter. Ik zocht al enige tijd naar een koffie mok en heb die uiteindelijk hier aangeschaft. Als je op zoek bent naar een CD, DVD of video en zelfs een LP dan weet ik zeker dat die hier te koop is, een zaak net zo groot als V&D maar dan alleen voor audio en video. Virgin Megastore. Kijk maar eens op www.virginmega.com. Ook Cirque de Soleil was hier van de partij en Brigit had daar graag even naar de show gaan kijken. Tegen de middag was het weer tijd om een hapje te gaan eten en dat is ook geen probleem, dachten wij maar het schijnt dat je dat vroeg moer reserveren anders moet je wachten. Wachten is niet mijn sterkste punt dus dat doen we niet. Gelukkig is er dan nog altijd en overal, McDonalds. Na het eten weer verder de winkels door. Je zou er wel alles willen kopen. Zo tegen een uur of half vijf weer huiswaarts gereden. Thuis aangekomen, TV aan. Brigit nog de laatste wasjes doen en de koffers zoveel mogelijk inpakken want morgen vertrekken we weer naar Miami. De Kids mogen van mij vanavond naar Zorro kijken. Een leuke speelfilm gebaseerd op de serie Zorro. Morgen kunnen ze toch in de auto slapen als ze dat willen. Na de film, de TV UIT.
De wekker gezet op 07.00 uur.

Dag 15 18/10
Opstaan, TV aan, ontbijten, koffers pakken, TV uit, auto laden en na de laatste check of we toch echt niets vergeten zijn, gooien we de deur achter ons dicht en vertrekken we richting Miami. De rit verloopt zonder problemen en sneller dan verwacht zijn we in Miami en bij ons hotel. We konden al inchecken wen dus zo gedaan en de koffers in de hotel kamer geparkeerd en de TV aan. We gaan eerst de route bepalen voor morgen want dan moeten we op tijd op het vliegveld zijn maar eerst de auto inleveren en die route moeten we even verkennen. De route lijkt in eerste instantie gemakkelijk maar op het laatste moment is het bord verdwenen en missen we de afslag. Meteen de volgende gepakt en parallel op de weg terug gereden. Toen kwamen we precies goed uit. Nu terug naar het hotel want vlak daarbij hebben wij een heeeeel groot winkelcentrum gezien (Shopping Mall) The Dolphin Mall genaamd. Daar kan je dus ook gerust een hele dag naar toe. Daar hebben we gegeten en tegen de avond terug gekeerd naar het hotel, de TV aan. Voor de zekerheid nog even gebeld met het verhuur bedrijf of we wel transport naar het vliegveld hadden maar dat was geen probleem. De shuttles rijden 24 uur per dag. Daarna gebeld met American Airlines om de vlucht te verifiëren en het bleek dat we niet zo vroeg hoefde in te checken als dat we eerder van het bureau te horen hadden gekregen. Daar hadden ze verteld dat we om 07.00 uur moesten inchecken maar het blijkt 09.00 uur te zijn. We konden het dus iets rustiger aan doen en zelfs nog ontbijten.
De wekker gezet op 06.00 uur.

Dag 16 19/10
Om 06.00 uur eruit en wassen en aankleden. Daarna naar beneden voor het ontbijt. Om 08.30 uur kan ik uit checken en rijden we af naar het verhuurbedrijf. We zitten midden in de spits maar dat hadden we net ook al op TV gezien tijdens het ontbijt. We hebben tijd genoeg en even na achten zijn we al bij het verhuurbedrijf. De auto had ik de avond ervoor al afgetankt en dus waren we snel klaar. De bus stond al gereed en deze keer alleen voor ons vier. We worden precies voor de deur van American Airlines afgezet en als we naar binnen lopen staan we bijna direct voor de juiste balie. Na het inchecken moeten we de koffers aanbieden bij de scan en ook daar hadden we geen bijzonderheden dus konden we verder lopen naar gate 16 waar of ons vliegtuig zal staan. Voordat we daar zijn moeten we zelf nog door een scan en daar werden Brigit en ik wel uitvoerig ondervraagt en gefouilleerd. Boy en Guusje mochten na het afgeven van de metalen kledingstukken wel zo door lopen. Guusje mag volgens mij altijd zo door lopen ook al zag ze wit van de poeder en staken de bolletjes uit haar.... De mensen bij de scan vonden haar zo mooi en ze had zo'n eerlijk gezicht, dat moet ze van mij hebben, dat kan niet anders. De bedoeling is dat het vliegtuig om 1105 uur vetrekt en waarempel ze zitten er niet ver naast. Tijdens de vlucht hebben we weer kunnen genieten van de etensluchten uit de buiseness klass en een leuke film, The Terminal. Twee uur en twintig minuten later lande we op Curaçao. Daar konden we zo doorlopen en terwijl Brigit op de koffer wachtte ben ik om de auto gegaan welke op het militaire vliegveld geparkeerd stond. Hij stond er nog en startte ook nog. Op het eerste kruispunt sloeg hij af omdat ik de koppeling even vergat. O ja, geen automaat. Om ongeveer twee uur waren we thuis in ons eigen huurhuisje. We hebben een leuke vakantie gehad met de nodige problemen waar of we gelukkig ook weer uit zijn gekomen. Mocht er nog een keer zo'n kans zich voordoen en we gaan naar Amerika, dan hoeven we in ieder geval niet meer naar de parken. Nu ga ik me bezig houden met de foto's en van elk park zal ik er zo'n twintig uitpikken voor op de website. Dus hou het Web in de gaten.

Tot later.

27-09-2004

Gelezen in de Amigoe:

Helaas heb ik de eerste ingezonden brief van de heer Schellekens niet meer terug kunnen vinden in het archief van de Amigoe.
Ik zal dan hier proberen uit te leggen wat hij schreef voordat je de tweede (een reactie) en de derde (zijn reactie daarop) brief gaat lezen.
In zijn eerste brief laat de heer Schellekens zich (ter recht) uit over het gedrag van de weggebruiker en de verkeerscontroles hierop. Hij zegt dat er onvoldoende controle is op het gebruik van alcohol in het verkeer en als die er is dan alleen tussen 16.00uur en 19.00uur.
Ook vind hij dat er geen controle is op mobile bellers achter het stuur (niet hand free).
Als er wel controle is dan is dat op het in het bezit hebben van de juiste en alle documenten en hij ziet niet direct het nut daarvan in met betrekking op de verkeersveiligheid.
Ook viel hij over het geen voorrang verlenen aan de stadsbussen.
Hij schreef dit alles op een leesbare manier zonder erg al te diep in detail te vervallen.
Toen ik zijn brief las gaf was ik het direct helemaal met hem eens en zei tegen Brigit, let op hier word op gereageerd.
Zie hier de reactie op zijn brief.(KLIK HIER)
En hier weer zijn reactie daarop.(KLIK HIER)

Veel lees plezier.

28-08-2004

Kinderspelletjesdag 2004

Bij O,S & O (Ontwikkeling Sport en Ontspanning) kwam een bekendmaking uit voor de kinderspellendag, net als afgelopen jaar.
Toen hadden Guusje en Boy ook meegedaan.
Guusje haar team liep toen met de eerste prijs weg.
Dit jaar hadden ze er ook wel weer zin in en Brigit zou zichzelf ook indelen samen met Astrid van George.
Ik had gezegd dat als Astrid niet kan, ik wel voor haar in de plaats wil, er vanuit gaande dat dat toch nooooit gebeuren zou.
Astrid krijgt logé op die datum dus,,,,,,
Op woensdag de 25e houden we voorbespreking met gebak dus zorg ik dat ik erbij ben.
Het gebak komt van de Hollandse Bakker waarvan ik gelijk het adres opgezocht heb want dit is het gebak waar of we al een jaar naar zoeken. Als thuis en misschien nog wel beter.
Het is nog niet eens zo heel ver van ons vandaan. Rio Canario, ongeveer 15 min. rijden.
Gedurende de bespreking krijg ik te horen dat ik teamleider ben van team 12. Brigit draait een spel met.... George???
Mijn team heet de Schorpioenvissen.
We moeten op zaterdag de 28e om 07.45uur al aanwezig zijn op Baya Beach want daar word de spelletjesdag gehouden. Vlak voor vertrek begint het nog even lekker keihard te regenen. Dit is niet erg want zo begint de dag lekker koel en voor de rest van de dag is het alleen maar mooi weer geweest. Bovendien, waren de muggen bijna op.
Even voor 07.45uur komen we aan bij Baya Beach. We zijn op de verzorging na de eerste.
Tijd voor koffie e/o thee. Om 08.00uur behoort het te beginnen met o.a. voorwoord commandant en indelen van de kinderen.
Uiteraard begint het later want, niet iedereen is aanwezig en in de afgelopen nacht zijn er maar liefst twee rubber boten gestolen. Gelukkig kosten deze maar € 6000,- per stuk. Alle team leiders krijgen een teamnaambord uitgedeeld en het indelen kan gaan beginnen. Tijdens het uitdelen v.d. Teambordjes worden de teamleiders nog even op het hart gedrukt dat er kinderen bij zijn die niet altijd even goed luisteren en dat die met harde hand kort gehouden dienen te worden.
Daar ging bij mij direct een lichtje branden. “Sichterman Team 12”. Ik denk dat ik al weet in welk team deze kinderen zitten en waarom ik niet samen met Brigit een spelletje draait. Elk team bestaat uit zes of zeven kindjes die variëren tussen de zes en twaalf jaar. Dus zo'n team loopt op van zes tot twaalf.
Als laatste word team twaalf ingedeeld. Er zijn nl. twaalf teams. Het tweede kindje dat word opgenoemd komt niet vanzelf maar word afgeleverd door een begeleider. “Dat is nummer één” denk ik en het zesde kindje ondergaat dezelfde routine als het tweede kindje dus dat moet nummer twee zijn. Tot zover klop mijn theorie nog en hij word direct bevestig omdat die twee met elkaar op de vuist gaan tijdens het openingswoord van de commandant. Een betere timing kan je niet hebben. Het blijken twee broers te zijn, luisterend naar de naam, Marlison en Marlon. Ze zijn uit het ouderlijk huis gehaald omdat ze niet te hanteren zijn. Ze zitten in een soort internaat waar of ze zich natuurlijk elke dag moeten laten gelden. De één is zeven en de oudste is twaalf (Marlon). Na het openingswoord moeten de teams één voor één op de foto, leuk voor later. De jongste v.d. twee begint al gelijk met salto's en handstanden en is ook ineens verdwenen waarop ik hem na een zoektocht uit het water moet plukken. De begeleider van de twee jongens komt ook nog even bij mij om te vertellen over de problemen v.d. twee en dat als ze niet luisteren ik gerust hard mag optreden en kort houden. O, ja, ze hebben beide AD/HD. Direct heb ik de teamnaam verandert in “AD/HD x2”. Klink veeeel beter. Alle kinderen willen weten wat we gaan doen en of we gewonnen hebben. Ik moet zeggen dat het kort houden en (oefen)boos worden wel aardig goed gaat en behalve dat de jongens voor het begin alles al gedaan hebben, loopt het als team best goed.
Ik behandel ze gewoon als mariniers in opleiding of als Adelborsten. Allemaal voetvolk waar of je je eigen frustraties op mag botvieren. Inderdaad winnen we alle wedstrijden van het andere team (elke keer heb je een ander team als tegenstander).
Er zijn een aantal teams die of toch weer zo nodig vals moeten spelen maar ook dan winnen wij er nog van. We moeten wel winnen dacht ik want als we verliezen dan word het pas echt oorlog met zulke energieke lieverdjes. Ik schreeuw ze gedurende de wedstijden de oren van de kop en het helpt. Trouwens ook tussen de wedstrijden door blijf ik schreeuwen. Het helpt echt want op een bepaalt moment heb ik of de één of de ander op mijn nek(om naar een ander spel te vervoeren) en word er voor mijn natje en droogje gezorgd door het AD/HD x2 team. Na de wedstrijden mochten de kinderen nog met de banaan mee. Dat is een luchtkussen in de vorm v.e. Banaan en die word achter een boot of jetski geplaatst en dan maar hard varen. De bedoeling was dat het per team zou gaan gebeuren maar de twee jongens stonden ondanks de dikke rij voor ons toch ineens vooraan en ook al met zwemvest aan.
Iedereen keek wat vreemd en verward maar echt commentaar bleef uit. Ik heb ze wel terug gehaald en uitgelegd dat dat niet netjes is en dat je op je beurt moet wachten. Netjes???
Het is tijd voor de prijsuitrijking. Natuurlijk moet ik dan eerst weer heel Baya Beach af om die twee te vinden maar dankzij de opgelopen ervaring in de ochtend, weet ik ze toch snel terug te vinden in het water. De commandant doet de prijs uitrijking. Eerst word de derde prijs uitgereikt en vervolgens de tweede en ja hoor de eerste prijs is voor de Schorpioenvissen of wel het AD/HD x2 team.
We ontvangen uit handen van de commandant een vrijkaart voor de Movies (DE locale bioscoop van Curaçao) en uiteraard de groepsfoto. “Krijgen we geen prijs?” was de eerste reactie van de twee jongens. Na uitvoerige uitleg door mij dat ze voor niks helemaal gratis voor niets naar de film mogen en dan ook nog een large cola en popcorn krijgen zijn ze gematigd tevreden.
Het ging hun nl. om een medaille.
Goed, over het algemeen gezien was het een zeer geslaagde dag voor een ieder. Wij zijn nog even gebleven om gezellig met z'n vieren nog wat te zwemmen en te duiken maar Boy vond het nodig om ons gezellige verblijf wat in te korten door in een zee egeltje te stappen waardoor we genoodzaakt waren om nadat de EHBO eerste hulp had geboden direct huiswaarts te keren zodat het manneke in een bak met soda kon gaan zitten met zijn voet. Vandaag gaat het al weer een stuk beter met hem maar lopen met die voet zit er voorlopig niet in voor hem.
Hij zal het zelf uitvoerig moeten uitleggen op de website met zijn verhaal.
Foto's zijn onderweg en ik hoop ook nog via O.S.& O wat foto's te kunnen bemachtigen waarna ik ze zal publiceren.
Daar zal ook de grote teen van Boy uitvergroot bijstaan want die was het meest getroffen.
Ik ben door m'n verhaal.
We zullen maar weer zeggen: “Tot later”.


22-08-2004

En dan nu het goede nieuws.
De uitslag van de bloedtest is terug uit het lab en was negatief.
Nou ben ik het ook gelijk.
Ik heb namelijk nog nooit eerder een griepje gehad met net geen 40 graden koorts.
Daarbij was ik in de tweede week ook nog steeds niet vooruit te branden.
Over twee weken moet ik weer bloed geven voor een tweede en definitieve test.
Als deze ook negatief is dan heb ik dus echt geen Denque gehad en de rest van de buurt dus wel.
We hebben vandaag een nieuwe klamboe opgehangen in de grote slaapkamer.
Nu is de tent wel groot genoeg.
Met de vorige klamboe leek het net of we in een klein tweepersoons tentje sliepen en elk lichaamsdeel dat de klamboe raakte werd ook gestoken door een mug. Die beesten hebben er verstand van.
Brigit heeft van de week het laagste punt van het zwembadje bepaalt door het bij te vullen en dat dan te vergeten.
Op een gegeven moment loopt het water er aan een kant over en dat is dus het laagste punt.
Alleen jammer dat hij ook inzakte en zo dus in één seconden honderden liters water verloor.
Vandaag houden we voor de rest een rustig dagje in het zwembadje.
Brigit heeft net een lekkere (denk ik) koude salade gemaakt van rijst en mango en daar doen we 't vandaag maar mee.
Ik neem zelf nog een restantje erwtensoep van gisteren. Lekker winterkost in de tropen.

Tot later.

10-08-2004

Afgelopen zondag heb ik lekker naar mijn eigen klassieke cdtje geluisterd.
Om 10.00uur 's ochtends heb ik hem gestart en om 18.00uur 's avonds was hij klaar.
Heerlijk.

02-08-2004

Had ik jullie al verteld dat ik in een jaar tijd ongeveer € 750,- minder ben gaan verdienen.
Zogenaamd door de koers.

17-07-2004

Vandaag is één van de belangrijkste dagen in den vaderlandsche geschiedenis.
Brigit, mijn vrouw, moeder van mijn twéé kinderen, herdenkt heden vandaag haar geboortedag.
Ze heeft besloten om dit in besloten kring te vieren en dus niet te vieren, dan alleen met ons vieren.
Het is nu avond en we zijn er in geslaagd om iedereen buiten onze deur te houden. (zonder te wijzen)
Iedereen die gebeld heeft om te feliciteren, nogmaals bedankt.
We gaan terug naar dinsdag, 13/07/2004. Ook een legendarische dag.
Op die dag waren we, kinderloos. We hebben de kids gedumpt om eens een dagje alleen te zijn en dat is gelukt.
Ze waren uitgenodigd voor een logeer partij bij Nick en zijn zusje Richel. Wij zijn dus de dag begonnen met het afleveren van de terroristen op het juiste adres om daarna ontspannen te kunnen gaan winkelen. Ik zocht een nieuwe zwembroek en een lange spijkerbroek en Brigit zocht mee. Heerlijk, geen gezeur van “wanneer gaan we naar huis?” en “ik heb dorst” of “je moet me dragen pap”.
We zijn zelfs in verschillende winkels geweest. Uiteindelijk zijn we ook nog geslaagd.
's Middags hebben we lekker thuis geluierd en gezond in ons zwembadje. Tegen een uur of zeven gingen we richting Tu-Tu Tango en dit ging op een heel ontspannen manier. Niet zo van “opschieten over vijf minuten moeten we weg!” of “ik tel tot drie en dan zit eenieder in de auto of anders ga je niet mee!”
Bij Tu-Tu Tango hebben we heerlijk gegeten en werden we nog vermaakt met een demo van het arrestatie team. Ze zaten in de laatste week van de opleiding en moesten hun kunsten vertonen bij de diverse objecten. Bij ons ging het erg goed maar een dag later hebben ze de krant gehaald omdat de mensen die of in een ander restaurant zaten niet op de hoogte hadden waren gesteld en er dus paniek uitbrak. Mensen begonnen te vluchten en met flessen te gooien en liepen weg zonder te betalen. Kortom, oefening geslaagd.
Na ons etentje liepen we door naar de Movies die of zo goed als aan het restaurant vast zit. Daar hebben we gekeken naar The day after tomorrow. Mooie spannende actie film met mooie effecten. Om precies 00.00uur was de film afgelopen en keerde we huiswaarts. We konden terug kijken op een mooie gezellige ontspannende dag.
Het is voor herhaling vatbaar maar we misten eigenlijk wel onze kindjes.
Tot later.

04-07-2004

Even een kleine opsomming van de schade die we hier in één jaar tijd hebben opgelopen.

Allereerst de auto. Na 20 schadevrije jaren lopen we hier in de eerste week al 3x schade op.
De eerste is tijdens het uitladen gebeurt, door iemand v.d. Douane denken wij. Deze is vergoed.
De tweede schade komt door een aanrijding met een kliko. Eerst Brigit en daarna door mij. De kliko vergoed niet.
Daarna op de parkeerplaats bij het winkelcentrum tijdens het wegrijden. Ook daar krijg ik de schuld van.
Dan de computer. Door een stroomstoring is de processor verbrand.
Boy z'n computer. Volledig gecrashed. Niets meer aan te doen.
De laptop. Na het formatteren blijkt de CDRom speler het niet meer te doen. Nu zoek ik nog naar een oplossing om toch Windows te kunnen installeren.
De TV. Na iets meer dan 15 jaar trouwe dienst is deze met groot verlof gegaan.
De film camera.
De nieuwe digitale camera. Deze begint bovenaan te schuren. Weet niet of het door de temperatuur komt of dat hij gevallen is.
De onderwatercamera. Kan geen rolletje meer heen of terugspoelen.
De auto van Brigit. Het blijkt dat de remmen volledig doorgerot waren.
De grafische kaart van mijn computer. Deze is er gisteren spontaan mee opgehouden en dat terwijl hij nog maar anderhalf jaar oud was. Garantie vorlopen.
Om het geheel netjes af te ronden is de licentie van mijn virusscanner nu al verlopen terwijl ik hem nog geen half jaar heb. Dit komt omdat ik de bios heb gereset en de datum ineens 24/02/2003 was dus meer dan een jaar geleden. Toen ik hem weer goed zette had ik dus een oude virusscanner.
O, Ja het ergste ben ik nog vergeten, de frietpan.
Verder gaat alles goed hoor ik reken alleen wel op een orkaan of zoiets. ......moet haast wel?

05-05-2004

Boy weet het nu zeker, in zijn vorige leven is hij een bladluis geweest en Guusje een worm.

24-04-2004

Laat ik nog is wat op het digitale papier gaan zetten.
Ik weet wel dat het de avonturen van Boy en Guusje zijn, maar schrijven staat niet zo hoog op hun prioriteitenlijstje.
Misschien had het wel “De avond uren van Brigit en Jaco” moeten heten.
Het zijn ook geen echte avonturen meer omdat we al helemaal gewoon zijn hier. Zelfs het avontuur met Godett doet ons niets meer.
Vanavond zal ik ook nog wat nieuwe foto's verzamelen en deze publiceren. Boy en Guusje hebben allebei een landschildpadje gekocht luisterend naar de namen, Kleintje en Big Mamma. Deze beestjes zijn lekker rustig en makkelijk bij te houden als ze er vandoor gaan. En dat doen ze. Regelmatig vinden we ze ergens anders in de tuin dan waar we ze achtergelaten hebben. Het zijn meesters in het ontsnappen alleen missen ze wat snelheid. Je kan rustig even je koffie gaan halen of de telefoon opnemen en dan terug naar de plaats delict en dat plus 5 meter omtrek en je heb ze weer gevonden. We zijn nu ook serieus bezig met de aanleg van het zwembadje. Het gat is gegraven en er zit nu voldoende zand in. Brigit heeft het perfect waterpas gemaakt alleen telkens als het bijna droog is komt er weer een zware regenbui overheen en dan is het zand weer zacht zodat we er niet op kunnen werken. Het moet echt droog zijn en dan doen we er een kleed of zeil of zoiets op en daarop het badje. Daarna mag het regenen.
Het Onkruid in de tuin groeit rustig door. Het is niet echt bij te houden want dan zou je alleen maar in de tuin moeten werken en we willen er ook wel eens in liggen. Ik althans. De tuin staat er voor de rest overigens mooi bij. We hebben het kleine bananen boompje, wat of eerst achterin stond, nu ook bij de grote gezet zodat deze nu ook meedeelt in het waswater. Als het een beetje meezit dan kan je straks vanuit je luie stoel een banaan plukken. De watermeloen doet het nog steeds maar er was er eentje bij die in een maand tijd net zo groot was gegroeid dan de eerste en die is nu gebarsten. Wel hebben we hem opgegeten en hij was heerlijk, echt waar. De eerste watermeloen is nu ook gelijk weer de enige. Even tussendoor, de weg naar de struisvogel farm wordt op dit moment geasfalteerd. Nice to know.
Zo ik ga ermee stoppen zodat ik er nog wat foto's bij kan zetten. Tot de volgende keer.

KOUD HE!?

25-02-2004

Al is de tjappie nog zo snel,.....
Het onkruid achterhaald hem wel.

22-02-2004

Carnaval!!..?

Zoals je op de foto site kunnen zien, zijn we naar het carnaval wezen kijken.
We hadden gekozen voor de Grand Parade op zondag. De dag ervoor was de tiener Parade geweest en dinsdag avond a.s. is de Light Parade en wellicht dat we daar ook nog even ons licht gaan opsteken. De aanvang was om 10.00 uur maar toen wij om 11.15 uur arriveerde waren er nog geen parades langs geweest. PokoPoko. Je weet wel. Wel waren we gewaarschuwd voor enigszins veel decibels, dus gewapend met oordopjes zochten wij een plekje tussen de menigte. Het was er al lekker druk maar niet overdreven.
Na zo'n half uurtje wachten, hoorde we in de verte boven alle lawaai uit de stoet aankomen dus, snel de oordopjes in. Hoe dichter de voorste wagen ons naderden hoe losser mijn oordopjes gingen zitten. Ze trilde er gewoon bijna uit. Inderdaad het geluid stond wat hard. Zo gauw de eerste wagen passeerde werd iedereen ineens vrolijk en bogon men te swingen. Nou ben ik al geen swinger maar toen ik dit zag deed ik nog maar een pasje verder terug. Het was een mooie stoet met veel kleuren en harde muziek. Je kon zien dat de mensen er veel tijd en moeite in gestoken hadden om het er goed uit te laten zien. Om ongeveer 15.00 uur passeerde de laatste wagen ons en keerde wij huiswaarts. Brigit, die geen oordopjes in had gedaan, was een beetje doof aan één kant geworden.
Het was een leuke ervaring, maar de volgende keer nemen we wel een coolbox en stoeltjes mee. (en oordopjes).
De mensen worden overigens net zo dronken als in ons koude landje maar het grootste verschil is toch wel de temperatuur.
Korte broek, hempje, petje, zonnebril. (en oordopjes) heerlijk. Wel vind ik dat de wagens in Nederland mooier zijn gemaakt.
Hier zijn de kostuums mooier.

21-02-2004

Sjips...
Nu alle loge's weer weg zijn moet ik weer helpen afdrogen.

19-11-2003

Het schijnt dat veel mensen de diapresentatie niet kunnen beëindigen op de site.
Ikzelf onderanderen. Als ik offline ben werkt het prima maar online vaak niet.
Het zal wel weer alleen bestemd zijn voor breedband verbinding. Ik zal dus de volgende foto reportage weer gewoon publiceren. Dus klikken om naar de volgende foto te gaan. Je kan hem overigens wel stoppen via Ctrl Alt Del en dan selecteer je alleen de naam v.d. foto en taak beëindigen en dan kom je terug in het overzicht. Dit is niet echt wenselijk om op zo'n manier je foto's te bekijken dus gaan we gewoon weer terug naar de oude vertrouwde manier, dus klikken.
Later.

HOME

15-11-2003

Ik heb goed nieuws en ik heb slecht nieuws,,,
Het goede nieuws is dat de computer helemaal schoon is en nu weer goed draait.
Het slechte nieuws is dat ik voor het schoonmaken dacht dat ik de foto's gesaved had.
Dus niet, alles weg.
Tot later.

09-11-2003

Goed, daar ben ik weer effu,
Allereerst, Loes bedankt voor de CD van Open Office 1.1 , hij werkt goed alleen er zitten wat fouten in want soms loopt hij er op vast of geeft hij een foutmelding tijdens het opslaan.(een gegeven paard?,,) Dit is niet zo erg en het kan ook nog aan de computer liggen want daar is tijdens het onderhoud met Norton diskdoctor van alles fout gegaan.
Dat programma begreep niets van mijn configuratie en heeft er gemakshalve zonder mijn toestemming maar een partitie bijgemaakt zodat alle programma's niet meer wisten waar of ze het zoeken moesten.
De meesten heb ik weer op het juiste pad maar ik denk erover om alles te formatteren en opnieuw te beginnen.
Klink makkelijk maar het is , gezien het aantal bestanden en foto's en prog's op deze computer een hele organisatie. Ik zit ook op een raid controller en daarom heeft Norton waarschijnlijk gedaan wat of hij heeft gedaan maar niet had mogen doen.
Voor de rest werkt het computertje goed.
Momenteel is hier de regentijd begonnen. Dat is wel eens lekker want dan is het toch een paar graadjes lager en een goed excuus voor mij om achter de computer te gaan zitten. (doe ik anders toch wel). Het nadeel is dat er nog meer muggen zitten te muggen en dat zelfs de antie muggenspray en zalf en andere middelen het niet aankunnen. De tuin daarentegen word groener en het spul groeit ook sneller.(dus ook het onkruid) We hebben nu zo'n beetje de laatste planken of boardjes, kastjes en rekjes tegen de muur aan gespijkerd en zijn nu dus echt gesettled. Er zal vast nog van alles bijkomen maar dat is in Nederland niet anders.
Marian, we denken dat je misschien de laatste Email van Guusje(bedank mailtje) niet ontvangen heb en daarom zal Brigit je binnenkort even bellen.
Ik zal proberen om vandaag nog de foto's van het feestje van Guusje op het net te zetten zodat iedereen kan meegenieten.
Ik ben razend tevreden over mijn digitale fototoestel en kan hem ook iedereen aanraden, ook de niet fotografen want hij kan het ook zelf. Als ik de foto's automatisch wil laten corrigeren in CorelDraw dan gebeurt er bijna niets omdat hij al perfect is.
Hij is in Nederland ook niet zo duur heb ik gezien. Alleen een grotere Memory stick is wat prijzig en die moet je er echt bij hebben net als een extra batterij.
Er zullen best mensen zijn die of op post of mail zitten te wachten maar, heb begrip. We kunnen niet de hele dag alleen maar brieven schrijven of op de computer zitten te mailen. In principe krijgt iedereen antwoord of een mailtje maar het kan even duren. 's Avonds zit Brigit veel achter de Email om de mensen te mailen maar het zijn er best veel.
Binnenkort zal ik een gedeelte v.d. foto,s en teksten gaan verwijderen van de website want ik zit straks aan m'n max en meer mag er niet op dus gaan de oude verhaaltjes en foto's er van af. Ik denk volgende maand.
Tot later.

HOME

17-10-2003

St.Maarten.

Zoals jullie wel al hadden begrepen, ben ik een man met weinig woorden.
En zo ook met het geschreven woord.
Toch maar weer een stukje ervaring op papier zetten.
Ik ben nl. naar St.Maarten geweest.
Zoals de meeste mensen hier al weten maar in Nederland minder, St.Maarten ligt op de bovenwindse eilanden.(St.Maarten, Saba en St.Eustashius).
Het is het grootste eiland van de drie Nederlandse eilandjes en word druk bezocht door voornamelijk Amerikaanse toeristen.
Bijna elke dag ligt er wel weer een ander cruise schip. Het klimaat is er iets beter dan op Curacao, het scheelt een paar graden. (lager)
Ook zijn de bewoners er een stuk vriendelijker dan op dit eiland. Het eiland is er iets groener want het regent er wat vaker maar ook hier geld dat er maar weinig word gedaan aan het uiterlijk.
Men zou het daar zo veel meer aantrekkelijk kunnen maken maar je kan zien dat er geen of weinig aandacht aan word besteed. Als je dan de grens overschrijd naar het Franse gedeelte gaat er een nieuwe wereld voor je open. Er is geen grens maar door het grote verschil weet je precies wanneer je in het Franse gedeelte zit.
Het kan dus wel. Die Fransen steken er wat meer geld en moeite in om hun eiland er goed uit te laten zien. Ook gebruiken zij gewoon de Franse kentekens op de auto's en kan je er met euro's betalen.
Bij ons hier alleen maar met dollars en N.A.F. en heeft elk eiland zijn eigen kentekenplaat.
Zelfs de N.A.F. schijnt nog in verschillende versies te zijn. (Aruba)
Ik ging naar St.Maarten omdat ook daar gebruik word gemaakt van mijn munitie door de kustwacht en vond ik het natuurlijk heeeel belangrijk om die te controleren op gebruik, beheer en verloopdata.
Wij (een collega v.d. Wapens en ik ) zijn vertrokken om 10.15 uur wat of 45 min. te laat is en we landen op St.Maarten om 11.15 uur. Daar werden we opgewacht door een collega v.d. Kustwacht.
Deze heeft ons afgezet bij het hotel Holland House alwaar wij ons aanmeldde dat we waren gearriveerd en dat het besproken was. Welkom bij de Marine het was dus niet besproken. Dat hadden de verantwoordelijke mensen even vergeten. Eigenlijk niets nieuws maar gelukkig was er nog plaats. Helaas geen kamer meer aan de waterzijde maar aan de straatzijde.
We zaten op de bovenste verdieping. Achteraf viel het uitzicht nog wel mee. Nadat we onze tassen hadden uitgepakt zijn we richting kustwacht gelopen want die is daar vlakbij het hotel gevestigd. Die dag hebben we alleen maar het één en ander besproken en zouden we met de inspecties pas de volgende dag beginnen. Daarna zijn we wat gaan eten. Na de maaltijd ben ik op jacht gegaan naar de digitale camera die ik voor mezelf had bedacht en kijken wat het hier zou kosten.
Hij was er en het scheelde behoorlijk veel geld met Nederland en ook nog met Curacao.
Nu zitten er in dit soort winkels hier en ook op Curacao, geen Antillianen maar Indiers of Pakistanen. Dit zijn mensen die of je alles kunnen verkopen en als je voor een TV komt dan loop je als je even niet op let met een radio naar buiten. Maar ik was natuurlijk voorbereid. Ik vroeg om mijn camera en meteen pakte hij dus diegene die hij mij wou verkopen. Beleeft als ik ben, heb ik hem rustig zijn verhaal laten doen met demo of course. Daarna heb ik opnieuw om mijn camera gevraagd en die ook bekeken. Die van mij was veel mooier. Nu nog om de korting onderhandelen want daar kwamen wij voor. Omdat ik ook nog een GameBoy voor Guusje nodig had heb ik die er gelijk bij laten rekenen. Ik kreeg een flinke korting voor die van mij maar voor die andere nog meer en ook meer extra's en daar benne wulder zeer gevoelig voor. Enfin, ik liep dus gewoon de winkel uit met een GameBoy en een digitale camera die of ik niet bedoelde maar hij wel. Achteraf heb ik er geen spijt van want deze is zojuist gekozen tot camera van “t jaar 2003/2004. Hij kan een heleboel en nog meer alleen mis ik het grote zoembereik wat of die camera die ik eerst wilde wel had maar met deze kan ik ook onbeperkt (zo groot als je geheugenkaart) filmen en ook nacht opnamen zonder flits zijn mogelijk. (een soort infrarood)
De volgende dag om 06.45uur naar de kustwacht om aan te vangen met de inspecties. We zouden later in de ochtend gaan ontbijten maar eerst die een aanvang maken met onze controle want de boot moest er al weer vroeg op uit en zou pas vier dagen later terug komen. Dat was voor ons te laat. Rond een uur of acht werden we er op geattendeerd dat het er niet zo best uit zag bij ons hotel. Tenzij ze op het dak zaten te BBQen wat niet het geval was. Ook kon het de kachel niet zijn want die stond uit. Het was warm genoeg zonder kachel. Het moest dus brand zijn. Gelukkig had ik al mij kostbaarheden bij mij maar toch kwam het even bij mij op om op verzekering technische redenen mijn spulletjes in het hotel te hebben. Ik dacht ook gelijk aan een DVD speler, Mobieltje, Videocamera en nog meer artikelen van boven de duizend dollar. Het leek mij toch teveel werk dus heb ik alles gelaten zoals het echt was. Zoals een zekere iemand mij altijd heeft voorgehouden, “eerlijk duurt het langst”. We kregen die dag een ander hotel toegewezen voor de prijs van het oude.
De controle over de munitie heeft totaal drie en een halve dag gekost en op vrijdag avond 20.20uur zaten we weer in het vliegtuig richting Curacao. Het was een leuke ervaring die of we twee keer per jaar zullen gaan herhalen maar dan zonder brand hoop ik. Van de week hoorde ik uit zeeer betrouwbare bron dat er ook munitie op Bonaire ligt. Ik zal eens een balletje opgooien of deze ook van mij is en wanneer we gaan.

Tot later.

HOME

21-09-2003

Nou, laat ik ook nog eens wat schrijven.
Zoals iedereen natuuuurlijk allang had verwacht,, is de grote ventilator met groot verlof gestuurd door de commandant, Brigit dus.
Daar voor in de plaats is een plafondventilator gekomen.
Niet zo duur maar tot mijn spijt moet ik bekennen dat hij voldoet.
Gisteren ben ik daar 's middags mee bezig geweest en hij waait lekker op de porche.
's Ochtends zijn we de stad in geweest waarbij de commandant eerst nog even langs de kapper moest DivaDiva uhhh DiviDiva. (Brigit legt wel uit hoe dat zit met diva en divi)
Guusje is lekker bij haar gebleven en Boy en ik zijn alvast de stad in gedoken.
Alles wat of ik daar zocht hadden ze niet dus, helaas.
Ik heb het nu in Nederland besteld via het internet.
Toen we weer allen bij elkander waren nog even door gesukkeld in de stad zoekende naar ,,, je raad het al,, schoenen.
Deze keer voor Guusje. Ook daar zijn we niet in geslaagd.
Achterin de ochtend even door gereden naar een ander adresje voor telefoondraad en splitters en laat daar nou een lampenzaak naast staan.
Daar zaten we al een tijdje naar te zoeken i.v.m. de buitenlampen.
We zijn daar in één keer geslaagd en dus vandaag heb ik daar mijn dag mee gevuld.
Des avonds hingen alle lampen aan de buiten muur rondom het huis.
En een bolletje (niet te verwarren met een bolletje) aan het plafond in de Master bedroom .
Het liep mij allemaal veel te gemakkelijk en er moest nog iets gebeuren want er gebeurt altijd iets.
Zoals we op het werk zeggen “expect the unexpeced” en dat moment kwam toen ik het laatste lampje in de slaapkamer erin draaide. Niet het lampje maar het bolletje eroverheen was iets te klein en liep vast op het lampje wat of ik toen kapot draaide. Al met al viel de schade dus nog mee.
We zijn nu wel bijna helemaal gessetled op een paar boordjes en lijstjes na.
Boy kan vanaf vandaag met zijn eigen computer email verzenden een ontvangen alleen blijft het adres natuurlijk hetzelfde. Internetten lukt nog niet bij hem, ik denk dat het iets is met de modem of er is nog iets niet geïnstalleerd van Windows, maar emailen kantie nu wel. Dus meisjes SCHRIJVEN! die knul. Ikzelf zit nog steeds op onderdelen te wachten vanuit Nederland.
Ik heb daar een proccesor en een voeding besteld. Hier zijn ze echt nog te duur.
Dus je begrijpt het al, we werken nog steeds vanaf de laptop.
Zo ik nok ermee. Het is 22,26 uur dus bedtijd.
Tot later.

PS:
Het komt geregeld voor dat onze emails niet aankomen.
Dat komt omdat Carib-online op de Black list voorkomt.
Ik heb ze daarvan op de hoogte gesteld en hoop dat ze gaan proberen om daar vanaf te komen.
Ondertussen zullen wij dus een aantal mensen met ons Nederlandse adres mailen nl. j.sichterman@hccnet.nl. Het duurt alleen even voordat wij er achter komen wie wel en wie niet ontvangt.
We krijgen namelijk geen melding hierover.
Het schijnt ook dat het andersom gebeurt. Er zijn al mensen geweest die of ons op beide adressen gemaild hebben en beide zijn niet aangekomen.

HOME

06-09-2003

Voor alle mensen die of MSN gebruiken,... ik dus even niet zolang mijn computer het niet doet.
Ik ga wel proberen om het via de laptop ook te gebruiken maar tot nu toe werkt ze niet.
Vandaag hebben we een grote ventilator aangeschaft voor op de porche maar Brigit is er helemaal niet blij mee.
Hij geeft wel lekker veel wind en verkoeling maar hij maakt teveel lawaai.
Het lijkt een beetje een vliegveld met propeller vliegtuigjes.
Ook heb ik twee mobieltjes gekocht zodat we elkaar kunnen opbellen als een van ons achter in de tuin zit.
Ik kwam erachter dat die van mij in Nederland net zo duur is als hier.
Er zit wel een digitale camera op om kleine fotootjes te verzenden via Email of MMS.
Nu kan ik dus, als ik achter in de tuin zit, een fotootje maken van Brigit die op de porche zit of in de keuken staat zoals ze zelf altijd zegt en deze via MMS naar haar mobieltje sturen en als ze die dan ontvangen heeft, stuurt ze mij een SMSje dat ze het fotootje ontvangen heeft en wel leuk vind.
Gisteren hebben van de Schroederschool de rekening v.h. Schoolgeld mogen ontvangen.
Nu begrijp ik waarom hier vroeger alleen de kinderen van de werknemers van Shell op zaten.
Niemand anders op deze wereld kan dat betalen.
Gelukkig betaald de Marine mee. Zo houden we alleen de eigen bijdragen over en die is al,,,NAF: 900,- per kind per jaar.
In Breda betaalde wij 29,- euro = NAF: 60,-
We hebben nog steeds geen tweede wagen omdat ik niet hard genoeg gezocht heb zal ik maar zeggen.
Een goeie tweede hands gaat toch ook weer redelijk in de prijs zitten.
Deze maand heb ik nog een lang weekend en dan zullen we eens wat beter zoeken.
Dan kan Brigit , als het regent de kinderen met de auto naar school brengen en daarna direct doorrijden naar de schoenen winkel want dat is haar hobby.
Ze hebben nu wel zomerschoenen maar het wordt alweer winter en die van vorige jaar zijn uit de tijd. Trouwens na de winter word het weer lente en daar hebben ze nog geen schoenen voor.
En het is nu wel zomer maar we hebben maar twee paar zomerschoenen en dat is te weinig met dit weer want je krijgt hier al gauw zweetvoeten. Dat is gelijk een goeie reden om ook nog een paar slippers aan te schaffen en dan gelijk maar een paar voor binnen en een paar voor buiten.
Als ze dan terugkomt van de schoenenwinkel kan ze direct de kinderen weer ophalen van school maar die passen niet meer in de auto want die zit vol met schoeisel en dat is weer een goede reden om nog een derde auto aan te schaffen of die tweede in te ruilen voor een grotere auto.
Misschien dat de kinderen zelf wel een eigen auto willen.
Maar dat kan we niet want het schoolgeld is zo hoog.
Goed, wat ik zeggen wilde is dat we het hier allemaal reuze naar ons zin hebben en we laten ons niet uit het veld slaan door kleine neuzel dingetjes.
Tot later.

(EUH JAAAAH HALLO, HIER IK EVEN, BRIGIT DUS, ALLEMAAL GROTE FLAUWEKUL HIERBOVEN HOOR, jACO SNAPT NIET DAT SCHOENEN VAN KINDEREN SNELLER VERSLIJTEN . EN MET ÉÉN PAAR SCHOENEN KOM JE HIER MET DIE WARMTE NIET TOE. MISSCHIEN MOET IK HEM DE SCHOENEN VAN BOY EN GUUSJE NOGEENS ONDER Z'N NEUS DUWEN.)

HOME

02-09-2003

Een berichtje voor alle gebruikers van zeelandnet.
Wij denken dat onze email aan jullie geadresseerd, ergens onderweg tegengehouden word.
Alle andere geadresseerden (niet bij zeelandnet) ontvangen namelijk wel onze mail.

30-08-2003

“Bedankt voor die bloemen!”

27-08-2003

Goh, best al weer lang geleden dat ik hier iets neer gezet heb.
Allereerst,,, de computer is nog steeds kaduk en het zal nog wel even duren ook want een van de mensen die of hem had moeten nakijken heeft een ongeluk gehad.
Dan het volgende..De aanrijding die ik tijdens de verhuisdag heb gehad wordt mij aangerekend uiteraard want ik spreek geen Antilliaans en we zijn bij de zelfde maatschappij verzekerd.
Ik heb geen of weinig schade en hij veel dus ben ik mijn no-claim voor een deel kwijt en dus betaal ik langzaam het het bedrag terug aan de verzekering wat of zij vergoed hebben voor de reparatie van de schade. Kunnen jullie het nog volgen?
Ik was niet fout maar kan het niet bewijzen alleen dan dat ik 20 schadevrije jaren heb.
De problemen met de telefoon zijn vanaf vandaag misschien opgelost maar we laten ons verrassen.
Expect the unexpected zeggen wij altijd.
Op het werk gaat het prima, ik ben nog steeds bezig met de overgave/overname.
Over een week verwacht ik gereed te zijn daar mee en dan gaan we verder met het administratieve gedeelte.
Ik ben op zoek naar een paar kleine bewegende palmboompjes voor op de website maar ikzelf heb alleen maar andere planten en bomen die of hier niet thuis horen. Wie helpt mij?
Even een boodschap voor mijn vader en mijn schonevader: Hier is de audio en video goedkoper, soms wel 50%. !!
We zijn aan het proberen om wat plantjes in de tuin te zetten en te verplaatsen maar dan is het beter dat ik eerst even bij mij in de bunker te kijken of ik nog wat kneed heb liggen want we komen er niet door.
We zijn het nou aan het proberen met een pikhouweel van mijn werk en dit schijnt te werken.
Vanmiddag zijn we even wezen kijken voor een tweede auto maar bij de dealer zijn ze toch net iets te dier.
Brigit had als eerste keus een echte pickup maar deze liggen ver boven het budget.
Ik heb zelf nog een oogje op een oude Suzuki Vitara maar ook daar moet dan toch nog iets van af.
Van de prijs dan wel bedoel ik.
Het is nu 20.56 uur dus bij jullie 02.59 uur en dus liggen jullie midden in je remslaap.
Ik ga er mee stoppen zodat Brigit ook nog een stukje op haar blad kan schrijven.
Denk aan de palmboompjes en tot later.
TIP!!! Air Holland is de goedkoopste en vanuit hier ook te reserveren.

HOME

16-08-2003

Ik heb goed nieuws en slecht nieuws.
Eerst het goede nieuws...MSN werkt goed en ik ben al gezien op een Nederlandse computer.
Alles is opgewaardeerd naar nr. 6 en ik heb al een paar adressen toegevoegd.
Nu het slechte nieuws... de computer is er volledig mee opgehouden en zoals ik het nu bekijk, is hij niet meer te repareren. Ik vermoed dat hij oververhit is geraakt door de spelletjes die de kinderen er op mogen spelen.
Ewout ik neem nog contact met je op.
Vanaf nu moeten we het dus doen met de laptop. Dit betekend dat we alles dus heel simpel moeten gaan houden. Op termijn zal ik de laptop op gaan schonen en hem dan helemaal installeren voor de website. Dus de scanner, printer en webcam met mic.
Dit werkt allemaal veel langzamer op de laptop maar we zullen er voorlopig mee moeten leven met dit probleem. Het ging ook allemaal veel te goed en makkelijk dus er moest iets gaan gebeuren.
Even terug naar de winkel is er niet bij.
Verder niets positiefs te melden ....ik zit in een DIP!!
De groeten.

14-03-2003

Even voor alle MSN gebruikers, willen jullie mij opnieuw uitnodigen op:
jsichterman@carib-online.net
B.V.D.

HOME

13-08-2003

Daar ben ik weer even om te vertellen dat de computer is aangesloten en ik heb gezien dat er een paar mensen contact gezocht hebben met ons via MSN.
Als het goed is moet het bij mij nou ook weer draaien en dus zal ik proberen om rond jullie tijd 21.30uur, (is voor ons 15.30uur en dan kom ik net thuis van werken.) contact te zoeken met jullie.
In ieder geval heb ik iedereen toegevoegd.
Er zijn wel wat foto's te zien op de website en zodra het volgende rolletje vol is zullen we daar ook een paar foto's van publiceren.
O,,ja! Opa en Oma strand??.... Heeeeel veeeeel sorry dat we even jullie huwelijksdag waren vergeten. Druk druk druk. Je kent het wel.
Alsnog gefeliciteerd namens de 4 uit Dushi Korsow.

C.U. Later.

08-08-2003

We zijn er weer en proberen zo snel als mogelijk jullie weer up to date te houden.
Even bij de weg,,, duizendmaal excuses voor het verkeerde tel.nummer maar het is als je nu kijkt verbeterd.
Niet allemaal tegelijk bellen a.u.b.
Ook gaan we een nieuw Email adres gebruiken: jsichterman@carib-online.net
Tot later.

02-08-2003

Voordat ik het vergeet, vandaag heb ik een volle tank diesel getankt voor de prijs van N.A.F. 25,-
voor 51,5 liter.
Daar doen ze in Nederland nog niet eens de deur voor open.
Dit is wel zo'n beetje het enige wat of goedkoop is hoor.
Van de week hebben we een koelkast, gasfornuis en drie airco's gekocht en deze worden maandag a.s. geleverd en geïnstalleerd.
Het leuke is dat ze van de week al gas kwamen aansluiten maar die weer onmiddellijk afsloten omdat we nog geen gasfornuis hadden. Nu vragen ze of we toch wel al gas hebben anders kunnen ze het gasfornuis niet aansluiten. Misschien moet ik regelen dat ze elkaar op de hoek v.d. straat tegenkomen en dan tegelijk aankomen. Maar dan zullen ze waarschijnlijk wel ruzie gaan maken wie of er het eerste was.
Maandag word de container gebracht en dus is het afgelopen met de mooie villa op Papagayo
De auto heeft wat schade opgelopen en men heeft al verteld dat deze niet geclaimd kan worden want het zijn maar krassen en geen deuken.
Ook hebben we vanaf maandag, ( als het goed gaat ) telefoon. Het nummer is: 8883416 dus dan wordt dat 00-5999-8883416 als je wilt bellen naar ons vanuit Nederland, het land van de grote airco.
Ik ben ook al bezig geweest met een internet aanvraag maar daar ga ik volgende week pas weer mee verder. Ik verwacht zelf dat dat ook op maandag gaat plaatsvinden.
Ik denk erover om toch het Email adres te gaan gebruiken wat of ik hier ga krijgen want dat maakt het verzenden voor mij wat makkelijker en voor de ontvanger is het leuk om een berichtje te ontvangen van een Caribisch adres. Het adres word waarschijnlijk zoiets als,
j.sichterman@carib-online.net maar iedereen kan gewoon het email adres wat of ze van mij hebben gekregen blijven gebruiken.
Boy en Guusje hebben het hier wel naar hun zin en zijn al bij een paar gezinnen op ons adres geweest om te spelen.
Over een week begint hun school en dat zal wel even wennen worden.
Als we op 't strand zitten dan gaan ze gelijk te water. Ze hebben het snorkelsetje van onze sponsor geleend en allebij zitten ze nu meer onder dan boven water. Als je ze zoekt dan zie je alleen een paar billen en een luchtpijpje boven water en de rest zit er onder. Het zijn net twee speelgoed onderzeeërtjes.
Het gaat hartstikke goed met Guusje en als ze zo door gaat dan heeft ze zo haar C diploma.
Wij hebben als we klaar zijn met schoonmaken,schrobben en uitpakken, installeren en ophangen, een mooi huisje met een lekkere tuin. De grootste uit de buurt en ook groter dan die op de Loudonstraat, ha ha ha. (voor de onwetende onder ons, daar woont een zekere iemand).mijn broertje
Hier op Curacao zijn nog niet alle instanties het met elkaar eens waar of wij nou wonen want in sommige systemen bestaat Kaya Julianadorp niet eens en dan woon je dus ineens in de Sparrestraat.
Het kan dus zijn dat er al post gestuurd is naar ons maar dat wij die nog niet ontvangen hebben.
Ook al vanwege het feit dat onze vorige bewoner zo asociaal geweest is om ook de brievenbus te verwijderen. Dus die moeten wij nog kopen. Zal ook wel op maandag gebeuren.
Zo, genoeg voor vandaag. Het is nu 08.00uur en bij jullie dus 02.00uur, bij jullie is het alweer zondag, de dag van god.
Tot later.

HOME

01-08-2003

Uuuuhh!! ik wou wat zeggen maar ik ben vergeten wat.

28-07-2003

Nou, we zitten er.
Dinsdagochtend om 04.30uur er uit, snel aankleden en eten.
Het transport was besteld voor 05.30uur maar ik heb er geen vertrouwen in.
Om 06.00uur wil ik gaan rijden.
Ik dacht laat ik ze maar vroeg laten komen dan kunnen we nog even in de file staan en ze komen standaard toch te laat of op de verkeerde dag.
Deze kwam precies op tijd en als klap op de vuurpijl rijd hij in één keer goed en ook nog zonder files.
Dus, waren we om 08.00uur op Schiphol terwijl we er pas om 10.00uur hoeven te zijn.
Twee uur wachten dus.
Nou ja, ook wel lekker want nu kunnen we rustig een bakkie koffie gaan drinken en even een kijkje gaan nemen op de promenade.
Boy wordt helemaal gek en kan maar niet wachten tot we gaan vliegen.
Het wachten wordt ook nog eens verlengd met een uur wat voor Boy misschien wel het vreselijkste uur van z'n leven betekend.
“Gaan we al? Gaan we al? Gaan we nu dan?”
Voor Brigit en mij begint het in ieder geval al aardig vervelend te worden.
Gelukkig, om 14.00uur hangen we in de lucht.
Boy kan z'n lol niet op en Guusje zit daar alsof ze de afgelopen jaren alleen maar gevlogen heeft.
De komende negen uur hangen we op zo'n 11.000mtr hoog in de lucht richting Curaçao.
De kinderen gedragen zich vreemd genoeg voorbeeldig.
Ze komen nauwelijks van hun stoel af dankzij de GameBoy wat boekjes en een reisspelletje.
Het vliegen gaat gelukkig heel rustig en pas vlakbij de eilanden hebben we wat last van turbulentie.
Om 22.45uur landen we op vliegveld Hato i.p.v. 22.15uur.
Dus, heeft de piloot nog een half uur ingelopen.
Op Curaçao is het dan 16.45uur.(dezelfde dag)
Als we uitstijgen staan we gelijk buiten het vliegtuig en niet zoals op Schiphol in een slurf.
Sommige mensen denken nog dat ze de hitte van de vliegtuigmotoren voelen omdat ze er vlak langs lopen en omdat die nog draaien.
Maar als ze een eindje verder nog steeds dezelfde hitte voelen beseffen ze dat het gewoon de temperatuur op het eiland is.
Binnen in de aankomsthal is het gezellig druk (lees: puinhoop.)
Iedereen moet langs de douane en iedereen wil zo snel mogelijk zijn koffer bemachtigen.
Kortom, we lopen elkaar alleen maar voor de voeten en het overzicht wordt steeds minder.
Als wij uiteindelijk de koffers hebben en naar buiten kunnen, is de douane al gestopt met controleren.
Buiten blijft het gewoon een puinhoop. Tussen de menigte die daar staat, is ook mijn sponsor Theo te vinden en zijn vrouw Linda met de kinderen Jeffrey en Dominique.
Nu nog een weg banen tussen de auto's door naar onze auto die ons naar het hotel zal brengen.
De parkeerplaats op het vliegveld is overvol en iedereen wilt nu weer weg maar er is maar één slagboom waar je door moet en dan ook nog even betalen aan de dame achter het loket voordat hij open gaat.
Eindelijk zijn we er echt uit nu en onderweg naar het ressort Papagayo.
Het is een mooie villa bij Jan Tiel met aan de overkant van de weg de Beach en op 40mtr afstand een zwembad.
We besluiten meteen dat we hier maar drie jaar moeten gaan wonen.
Het is ondertussen 02.00uur (20.00uur lokaal) Nederlandse tijd dus de kinderen moeten naar bed.
Ze hebben er per slot van rekening net 21 uur op zitten en heel veel indrukken opgedaan.
De volgende ochtend om 02.15 uur locale tijd al wakker, dus nog maar even proberen te slapen.
Het lukt niet echt maar toch blijven liggen tot 05.00uur.
Om 09.00uur afgesproken met mijn sponsor want dan begint er een dag van wachten, in de rij staan, betalen en weer wachten, in de rij staan en betalen.
Dankzij de vorige bewoner kost het opnieuw aansluiten van het gas ons in eerste instantie zo'n N.A.F. 450,- maar gelukkig ontdekken wij dat er een gedeelte van de aansluiting nog zit en nu kost het ons nog maar N.A.F. 250,- wat of nog steeds 250 te veel is want het was niet nodig geweest.
Van je collega's moet je het maar hebben. (ja, ja, ook bij de Koninklijke marine zitten er zulke personen)
Hij heeft tegen de afspraak in, expres alles afgesloten inclusief de telefoon aansluiting.
Dit betekend voor ons alles opnieuw aanvragen en laten aansluiten dus, aansluitkosten.
Als eerste waren we naar de basis geweest want daar lagen onze bankpasjes te wachten.
Ook dat verliep weer anders als voorspelt want het was een andere bank dan die ik besproken had in Doorn. Gelukkig was deze vergissing in ons voordeel want nu kunnen we telebankieren.
Helaas voor ons lagen ze er al zo lang dat onze pin (die we op de bank moesten activeren) al weer verlopen was en een nieuwe moest worden aangemaakt en dat kost weer drie dagen.
Nu kunnen we dus niet pinnen en moeten we geld ophalen in de bank zelf, dus weer in de rij en weer wachten.
Één voordeel, zolang niet alles geregeld is van gas water en licht, blijven wij lekker in de vakantie villa.

HOME